Les Germaine
We moesten ons voorstellen, met naam en wat je doet dus mijn opleiding en wat je stijl is. Ik vertelde dat ik nog op zoek ben naar wat nou echt mijn dansstijl is en dat het waarschijnlijk een mix is van veel invloeden en dat dat dan Susan word. Het voorstellen moest je afsluiten met je handtekening in dans, met 3 bewegingen die laten zien wie je bent.
Dat vond ik wel lastig en ik vind dat de bewegingen die ik deed mezelf niet goed genoeg presenteren, dus daar moet ik nog aan werken. Ik denk dat ik de bewegingen ook nog niet kan vinden omdat ik nog niet precies weet wie ik ben in dans.
le par le tero, dat zijn side steps, dus eigelijk step touch en dan 2 keer in dezelfde richting
Hier heb je veel variaties op
claire du lune = the moon is shining = moonshine –> spring naar de tweede positie parallel armen op heupen en 4 keer rond met een accent in de 1e hoek achter
**“Voor de komende drie uur ben ik de mooiste vrouw in je leven en kijk je naar mij” = Germaine
Ik vind Germaine ook echt een hele mooie vrouw. Ze heeft zo’n sterke zelfverzekerde uitstraling, helemaal als ze danst en lesgeeft. Ze heeft zoveel expressie in haar lijf en lichaam, en vooral in haar gezicht! Ze vertelt hele verhalen met 1 sterke blik van haar!
Les van Patrick
*vibratie
*werken met je spine en borstbeen
*dialoog met de vloer
kan op 4 manieren: platte voet, op je teen aantikken, je hiel aantikken,
de buitenste zijkanten van je voet
*in Afrikaanse dans zijn er een paar basisbewegingen en daar zijn veel variaties op
*in de les ong half uur gelopen ik was de muziek
*lopen is vaak terugkomend
*je kan op verschillende plekken het accent leggen: je borst of heupen
*bij germaine haar stijl is het equal dus ze zijn allebei even sterk er is geen accent
*Patrick komt heel rustig maar toch met energie over
*een stijl waar zelfverzekerdheid in de uitstraling zit vind ik fijn
*veel borst bewegingen
*rustig houden niet teveel pushen juist op een relaxte manier werken
**Vibration, relaxation, snelle bewegingen, je moet erin kunnen ontspannen
In de les hebben we langer dan een half uur achter elkaar alleen maar op de plek gelopen met een lichte beweging in de rug, the spine. De muzikanten bleven ook continu doorspelen en in plaats van dat het vermoeiend was, wat het achteraf trouwens wel was maar op dat moment niet, gaf het energie.
Ik moest er even in komen, stond vooraan dus keek uit op het landschap en niet op andere die ook bezig waren, wat ik heel fijn vond, want zo kon ik me lekker concentreren op mezelf, op mijn lichaam, hoe het voelt, hoe het reageert en veranderde gedurende de tijd verliep.
Het lekkere was dat ik na een tijdje voor mijn gevoel niet meer aan het lopen was op de muziek maar meer de muziek was, en niet de beweging deed maar de beweging was. Dit klinkt heel raar maar voelt heel lekker, en onvergetelijk! Ik hoop dat ik dit soort momenten vaker ga beleven hier want dit is een van de dingen waarom ik dans, dit is dans, en plezier in dans! En dat ben ik heel lang kwijt geweest.
Ik krijg het gevoel dat ik dat hier terug zou kunnen vinden.






