Archief voor de Categorie In Senegal

Posted in Alles onder 1 venster, Feitjes, In Senegal on september 15, 2008 by susaninsenegal

hoi allemaal

helaas moet ik mededelen dat mijn computer kapot is….

iets waar ik heel erg van baal… geen lange verhalen meer op mijn weblog en kan ook niet meer van me afschrijven..op papier is echt mider fijn

Wel gaat het goed met me, het is een emotionele fysieke reis wat heel veel in me los maakt en mooie dingen naar boven haalt

denk wel dat ik terug kom als een ander mens, positief erg positief sterker en toch nog wijzer hihi wat Jelle al zei

kan niet beschrijven wat er precies gaande is, het zit ook wel heel diep de verandering en emotioneel

het is op een oke manier ook wel emotioneel heel zwaar hier

heb even nagedacht om hier langer te blijven omdat ik de angst heb dit gevoel en proces kwijt te raken in nederland…

maar ik kom denk ik gewoon terug hoor

soms zal ik op deze ontzettend langzame computer misschien nog even van me aftikken

toch wel fijn….

kus van mij mis al die knuffels enzo echt

Maandag week 3

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 3 on augustus 26, 2008 by susaninsenegal

Ik had een beetje een rotdag vandaag…kan he in 6 weken, weet ik maar het voelt wel niet zo makkelijk. Ik kan natuurlijk niet in de roze wolk blijven leven van het gaat goed met mijn schenen, dat kan niet opeens goed gaan, het is gewoon je kop in het zand steken en doorgaan. Ga ik ook wel weer, ik moet wel…maar vandaag kon het even niet. Ik kon de knop niet omdraaien, de pijn was te groot om het te negeren, er doorheen te dansen en gewoon door te gaan. Dus ik ben bij Germaine iets eerder gestopt na al rustig aan gedaan te hebben, dus dat was echt een baalmoment.


ceri moeilijk, onduidelijk, veel sprongen, sabba, uit noorden, lachen is specifiek iets voor sabba, 

werken in groepjes, bodyjam, klassiek doorgenomen, leuk corrigeren, naam en thema en zin

geschiedenis van de school met helmund, boek wil ik, eten rijst kon niet meer naar binnen krijgen, mango heerlijk hier, deur,  was gedaan, 

word vervolgd

 

Ben ik een eenling? Ik weet het niet…ik weet wel dat ik het hier echt fijn vind om gewoon even alleen te zijn. Ik ben vandaag (maandag week 3) vroeg naar me kamer gegaan eigenlijk gelijk na het eten. Heb de kamer schoongemaakt, me kast geordend, me schenen gemasseerd en ben muziek aan het luisteren. Ik heb de momenten alleen gewoon nodig… zit hier toch 6 weken met die mensen op  elkaar gepropt, dans meer dan 7uur per dag met ze, eet met ze en heb dan niet echt behoefte ook iedere avond nog samen te zijn. Ookal kan dat wel gezellig zijn, maar ik voel dat ik mijn rust moet nemen, en me moet blijven focussen. Ik ben hier om de techniek van Germaine zo goed mogelijk te leren en in mijn lijf te krijgen, en met mijn blessure moet ik extra alert en rustig aan doen in mijn vrije tijd toch?? Magoed dus nu proberen te ontspannen na weer een zware dag. Want dat zijn het toch wel. Wel hele leuke dagen maar gewoon wel intensief. De lessen zijn altijd best pittig, qua energie, wel goed opgebouwd en daardoor is het ook lekker, maar door de warmte toch soms vermoeiend, wat je pas merkt als de les klaar is eigenlijk Dat heb ik ook met de pijn. Op een goede dag word de pijn pas echt niet meer te doen, als de les klaar is.. Alsof ik het dan weer toelaat. Dat zal ook wel zo zijn, eigenlijk wil ik het helemaal niet toelaten, maar het zal wel moeten, het is er gewoon. Ik moet wel zeggen dat ik best trots ben op wat ik al gedaan heb, bijna ongelofelijk, heb namelijk toch wel echt altijd pijn en dan slik ik al ontzettend veel pijnstillers maargoed. 

Dag 2 dinsdag

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 1 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Les Germaine 

We moesten ons voorstellen, met naam en wat je doet dus mijn opleiding en wat je stijl is. Ik vertelde dat ik nog op zoek ben naar wat nou echt mijn dansstijl is en dat het waarschijnlijk een mix is van veel invloeden en dat dat dan Susan word. Het voorstellen moest je afsluiten met je handtekening in dans, met 3 bewegingen die laten zien wie je bent.

Dat vond ik wel lastig en ik vind dat de bewegingen die ik deed mezelf niet goed genoeg presenteren, dus daar moet ik nog aan werken. Ik denk dat ik de bewegingen ook nog niet kan vinden omdat ik nog niet precies weet wie ik ben in dans.

le par le tero, dat zijn side steps, dus eigelijk step touch en dan 2 keer in dezelfde richting

Hier heb je veel variaties op

claire du lune = the moon is shining = moonshine –> spring naar de tweede positie parallel armen op heupen en 4 keer rond met een accent in de 1e hoek achter

**“Voor de komende drie uur ben ik de mooiste vrouw in je leven en kijk je naar mij” = Germaine

Ik vind Germaine ook echt een hele mooie vrouw. Ze heeft zo’n sterke zelfverzekerde uitstraling, helemaal als ze danst en lesgeeft. Ze heeft zoveel expressie in haar lijf en lichaam, en vooral in haar gezicht! Ze vertelt hele verhalen met 1 sterke blik van haar!

Les van Patrick

*vibratie

*werken met je spine en borstbeen

*dialoog met de vloer

  kan op 4 manieren: platte voet, op je teen aantikken, je hiel aantikken, 

  de buitenste zijkanten van je voet

*in Afrikaanse dans zijn er een paar basisbewegingen en daar zijn veel variaties op

*in de les ong half uur gelopen ik was de muziek

*lopen is vaak terugkomend

*je kan op verschillende plekken het accent leggen: je borst of heupen

*bij germaine haar stijl is het equal dus ze zijn allebei even sterk er is geen accent

*Patrick komt heel rustig maar toch met energie over

*een stijl waar zelfverzekerdheid in de uitstraling zit vind ik fijn

*veel borst bewegingen

*rustig houden niet teveel pushen juist op een relaxte manier werken

**Vibration, relaxation, snelle bewegingen, je moet erin kunnen ontspannen 

In de les hebben we langer dan een half uur achter elkaar alleen maar op de plek gelopen met een lichte beweging in de rug, the spine. De muzikanten bleven ook continu doorspelen en in plaats van dat het vermoeiend was, wat het achteraf trouwens wel was maar op dat moment niet, gaf het energie.

Ik moest er even in komen, stond vooraan dus keek uit op het landschap en niet op andere die ook bezig waren, wat ik heel fijn vond, want zo kon ik me lekker concentreren op mezelf, op mijn lichaam, hoe het voelt, hoe het reageert en veranderde gedurende de tijd verliep.

Het lekkere was dat ik na een tijdje voor mijn gevoel niet meer aan het lopen was op de muziek maar meer de muziek was, en niet de beweging deed maar de beweging was. Dit klinkt heel raar maar voelt heel lekker, en onvergetelijk! Ik hoop dat ik dit soort momenten vaker ga beleven hier want dit is een van de dingen waarom ik dans, dit is dans, en plezier in dans! En dat ben ik heel lang kwijt geweest.

Ik krijg het gevoel dat ik dat hier terug zou kunnen vinden.

Zondag 24 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Toen ik wakker werd voelde ik me wel uitgeslapen maar was het pas kwart over 9…dus echt uitgeslapen heb ik niet. Wel heb ik het ontbijt gemist maar ik had al aan een meisje gevraagd of ze het stuk fruit voor me mee wou nemen en dat had ze gedaan dus dat is super! Het was een banaan, die ik hier wel lust.

Ik ben opgestaan en de was gaan doen. Eerst gesorteerd want ik heb zoveel! En ben toen begonnen met de broeken, 8 broeken! Ik wou ze eigenlijk ook wegbrengen bij de vrouwen het is 400 voor 1 broek en 650 is 1 euro, is dat nou duur voor wassen? Ik weet het niet, het is wel lui gedrag om dat te doen, dus ik besloot het zelf te doen. Wel zijn al die zandvlekken er echt lastig/ niet uit te krijgen…

Maarja het wassen van mijn broeken duurde best wel lang vooral het uitknijpen ervan! Ik voelde een paar druppels dus dat was balen dus ik besloot mijn was binnen te hangen, maar dat was toch niet zo’n goed idee want het drupte als een gek. Het bleef toch droog dus heb ik uiteindelijk mijn broeken wel buiten gehangen. Nu hangen ze trouwens weer binnen want het is aan het donderen en het is echt wachten op een grote onweer en regenbui zegmaar dus heb ze maar weer binnen gehaald. Zo blijf je bezig op je vrije zondag toch.

Het is nu half 4 en ik ben een beetje lui/moe vandaag. Lekker alleen op mijn kamer dit aan het tikken, beetje slapen af en toe en gewoon hangen. En wachten totdat er mensen online komen. Wat heel erg balen is is dat ik weer ontzettend diarree heb =( zal toch niet van het heerlijke eten van gister komen? Een ander meisje die mee was had spaghetti en patat gegeten en die heeft het ook…misschien ligt het aan de patat..was een beetje vettige, mar niet overdreven… dat mijn maag dat niet meer aan kan omdat het alleen witte rijst eet??? Het was het wel waard, maar de buikkrampen enzo zijn niet heel fijn zegmaar…=( Verder doe ik rustig aan vandaag voorbereiden op weer een drukke intensieve week, al weer week 3 het gaat inderdaad snel.

Wel merk ik dat er echt iets gebeurt in mijn lichaam, dat de dans al wel binnen komt. En dat voelt goed. Ik vind het echt een fijne stijl, waar ik en me lijf zich in kunnen vinden. Misschien toch het Afrikaanse bloed, wat ook meehelpt? Ik heb in ieder geval geen zin in een klassieke les waar alles weer opgestrekt en netjes moet enzo. In de stijl hier voel ik veel meer vrijheid in dans!

Zaterdag 23 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Ik heb echt een heerlijke avond gehad! De rest van de dag vertel ik later nu eerst de ontzettend gezellige, ontspannen avond. Het is nu 12 uur van deze zaterdagavond en ik lig voldaan in mijn bedje! Ik ben vanavond met 4 andere meiden naar het dorpje Toubab Ddialaw geweest om wat te eten.

We vertrokken rond half 7, het was wel een stukje lopen denk 20 minuten maar wel een stuk met veel te zien! 

Wat een beetje stom en zonde was is dat ik speciaal me sd kaartje geleegd had zodat ik foto’s kon maken maar ik vervolgens me kaartje thuis laat liggen en alleen me camera meeneem…dus kon geen foto’s maken=( maar gelukkig 1 van de meiden wel, dus kan ik ze daar waarschijnlijk van krijgen!

Het is wel echt een arm dorp, dat was ook wel heel indrukwekkend. Kan ik eigenlijk ook niet zo goed beschrijven het raakt gewoon als je het ziet. 

Wat me ook ontzettend raakte waren de kinderen op straat, het waren er zoveel, sommige waren nog zo klein, en zo lief en enthousiast om ons te zien. Ze hebben zo weinig, en waren zo blij dat ik even met ze handjeklap speelde! De ogen van de meisjes straalden.

Dat is bijna niet meer te geloven als je naar onze maatschappij kijkt, waar het voor een kind verschrikkelijk is als het niet de nieuwste computer krijgt, en hier hebben ze helemaal niks, alleen hele simpele dingen als bijvoorbeeld een bal en de handjeklap spelletjes. Ik kan daar niet over uit hoe groot dat verschil is en dat er gewoon niks aan gedaan word. Van sommige kids hebben we foto’s mogen maken, en ze zijn echt mooi geworden, echt met een gevoel in de foto. Mooi om op te hangen in mijn kamer denk ik! Net als dat schilderij wat ik heb met drie kinderen spelend met een stukje draad. Dat komt echt binnen en raakt me gewoon, deze foto’s hebben dat nog meer omdat ik het ook met eigen ogen gezien heb. Ik heb heel veel pennen meegenomen zodat ik die kon uitdelen, maar er zijn twee nadelen..op de een of andere manier zijn ze opeens bijna allemaal leeg =( en volgens mij is het wel moeilijk iets te geven aan die kinderen omdat er zoveel zijn. Ik kan me voorstellen dat het ook heel oneerlijk word als mijn pennen op zijn want ik heb niet genoeg voor het hele dorp en dan krijgt het ene kind wel en het andere kind niet…dat kan ook niet. Dus ik weet niet zo goed wat ik daar mee moet doen? Tips??? Ik wil wel graag wat doen voor de kinderen…al is het maar iets heel kleins.

Op het eerste stuk onderweg was geen straat, maar zand met stenen en heuveltjes en plassen water.., tweede stuk kwam een soort van straat. En toen ging het weer over in geen straat. Er ligt heel veel afval rond de straten, er is denk ik niemand die ie taak op zich neemt ofzo. Ik begrijp dat niet zo goed eigenlijk, waar is de gemeente of het hoofd van het dorp of de president van het land ofzo. Er moet toch wel iemand zijn die iets voor deze mensen kan betekenen??? Die dingen als afval en normale huizen kan verzorgen, als dat gebeurt komen er toch ook weer veel banen bij dus het is toch een win win situatie als er iets aan gebeurt of ben ik naïef bezig nu? Ik kan het gewoon niet begrijpen en heb echt met de mensen te doen.

Alle mensen zitten buiten, en het lijkt alsof ze een soort van buiten leven, er zijn veel onafgemaakte huizen, van die huizen die eigenlijk nog niet klaar zijn en goed in elkaar zitten maar waar wel mensen wonen. Ook lopen er ontzettend veel wilde geiten, honden en katten. De zee is wel echt iets moois, het geeft een soort van rust op de achtergrond van al de ‘wanhoop’ als ik het zo mag noemen…

Je ziet in de verte Dakar liggen, waar ik waarschijnlijk volgende week heen ga! Ik ben benieuwd hoe het daar is, de jongens die we tegen kwamen in het restaurant waar we zijn gaan eten zeiden dat dat wel echt een stad is. Waar je als je er voor de eerste keer bent een beetje overdonderd kan raken. En beroofd en opgelicht, opgelicht door bijvoorbeeld taxichauffeurs en winkeliers die je belachelijke prijzen proberen te laten betalen. De jongen uit het restaurant zei ook dat je eigenlijk echt de plaatselijke taal zou moeten kennen en daar wat in zeggen want dan hebben ze gelijk meer respect en is het een hele andere wereld en is het veel beter te doen. Maar goed ik ben benieuwd.

Na het arme gedeelte gezien te hebben kwamen we bij het echt arme gedeelte waar we ook geen foto’s van gemaakt hebben want dat voelde te ongepast.

En toen opeens ietsjes verder een hotel waar we besloten te eten. Lopend door de poort/ingang van het hotel was het echt even een knop omdraaien. Een minuut geleden zie je armoede en een hard leven en een minuut later sta je in een ontzettend mooi gebouw wat een goed hotel is. Dat de contrasten zo groot kunnen zijn op zo’n klein stukje is echt heftig.

Het was wel echt een mooi hotelletje, we zochten een plekje en kozen voor een plek met uitzicht over de zee. Weer zo’n onbeschrijfelijk uitzicht. Je eet boven op een soort van bergje en onderaan de berg zie je de zee en daar kijk je over uit terwijl je een lekkere cola dringt en aan het uitkiezen bent wat voor’n lekkers je gaat eten met een zeewindje erbij waardoor het lekker koel is, echt mooi! 

Dat eten daar had ik echt zin in, heb natuurlijk al best wel lang voor mezelf niet echt lekker gegeten. En dat is toch best belangrijk, kunnen genieten van eten. Het is wel zo aan de ene kant dat ik niet moet zeuren, omdat de mensen in het dorp bijna geen eten hebben…dat is ook wel erg in dat opzicht zou ik ook heel erg verwend zijn eigenlijk, maar ik ben ook wat anders gewend…ik weet niet een beetje moeilijk vind ik dat. 

Maar het lekker eten mis ik dus wel…en zoals sommige mensen weten kan ik best sago worden als ik honger/ trek heb en niks lekkers kan eten..maar dat valt hier nog wel mee, ik word er niet echt sago van ofzo, tis gewoon zo, maar nu ik in het restaurant zat wist ik wel dat ik het echt mis, een lekker stukje vlees, kip, pizza, patatjes en kip tandori ofzo.

Achter ons zaten wat Amerikaanse leuke mensen waar we mee aan de praat raakte, ze doen hier al 2 jaar ontwikkelingswerk dus dat is wel heel goed, ze waren ook heel aardig en hebben een beetje geholpen met de kaart. Die was in het Frans en met mijn boekje kwam ik ook niet ver. Ze hadden pizza, spaghetti, vlees, vis van alles. Ik wist van te voren al ik ga voor het vlees!

Maar ik begreep de kaart niet zo goed, wat ik wel begreep waren de merguez worstjes, dus ik dacht laat ik veilig doen en ik neem dat, want dat zal ik waarschijnlijk wel lusten. De andere namen spaghetti, pizza en vis, en allemaal hadden we zin in patat en bestelde een bordje erbij met natuurlijk mayonaise!!!! Zo wat waren wij blij zeg, het was echt niet te geloven zoals we daar zaten te genieten van alleen nog het idee van het eten, want toen was het er nog niet eens, ik had er echt zin in! 

In het restaurant werkte een man die al de hele tijd een beetje naar me keek zegmaar, en opeens ging hij naast me zitten en pakte mijn hand. Nou ik ben iemand die zoiets heeft van rot op en blijf van me af! Maar een van de meisjes aan tafel zei dat hij haar net ook had aangeraakt en dingen had gedaan waardoor ze nu minder pijn had op plekken waar ze last had dus ik had zoiets van oke me hand dat kan nog, dus liet het toe. Het was ook wel lekker wat hij deed heel ontspannend. Het andere meisje had al gevraagd waarom hij het doet, wat hij ervoor terug wil zegmaar, maar hij zei ik hoef er niks voor terug, ik zie je en doe het even, Hij doet in het hotel ook langere massages enzo… Daarna ging hij naar me nek en vroeg hij of ik daar last van heb en dat was zo raar want dat weet bijna niemand maar heb de afgelopen dagen echt last gehad van inderdaad me nek! Dus ik dacht ow oke…maar ja iedereen heeft wel eens last van zijn nek dus was een beetje sceptisch zo noem je dat toch?

Toen legde hij zijn hand in me nek, een beetje masserend enz en zei dat ik ook last heb van me lies, en dat klopte ook gewoon. Hij legde ook daar zijn handen, wat wel even raar was, want dat is wel een intieme plek! Maar dat meisje zei dat het wel oke was, dat hij dat ook bij haar deed en dat t echt hielp dat ik moest proberen te ontspannen. Haha dus ik me proberen te ontspannen, terwijl hij van alles en nog wat deed. Ook ging hij naar me kuiten en zoals iedereen wel weet heb ik daar natuurlijk veel pijn. Ik begreep niet hoe hij die plekjes kon vinden want ik had nog geen woord met hem uitgewisseld.

Vond het wel echt eng en onbegrijpelijk hoe hij dat dan kon zien, ik vroeg ook hoe hij dat weet en hij zei ik weet het gewoon. Ik zo ow hij weet t gewoon, hoe kan dat nou!?

En toen kwam het eten eraan, dus hij stopte, en ik voelde me zo raar… Echt raar want de spanning in me lies was helemaal weg, me nek was een stuk minder verkrampt en ik voelde me een stuk lichter en ontzettend ontspannen. Ook me kuiten waren er gewoon in plaats van ontzettend aanwezig in me lijf door de pijn.. Alles voelde rustig. Dat ontspannen gevoel was geweldig! Dat maak ik niet zo vaak mee, ben altijd wel soort van licht gestrest eigenlijk wat ook in mijn lijf terug te vinden en voelen is, dus ik wist echt niet wat ik ervaarde aan rust gevoel! Ik zat echt relaxed met mijn liesen die gewoon zijn in plaats van heel gespannen voelen. Ik was wel een beetje misselijk maar dat ging al snel weer over. Maar ik kon er niet over uit wat er nou net gebeurt was.

De meiden aan tafel zeiden dat hij een reiki man is. Ik heb daar nog nooit van gehoord, dus ga daar even informatie over opzoeken, het is iets met energie ofzo… Maar het voelde echt als iets magisch. Als je dit leest denk je echt Susan is lekker zweverig aan het doen daar, maar dat is misschien ook zo, ik weet het namelijk niet, wat hij deed, en wat er gebeurde. Dat vind ik wel echt eng en onvatbaar. Wil het graag begrijpen want het gaf zo’n verlichtend gevoel.

Maar even naar het eten:

De patatjes en mijn worstje zagen er heerlijk uit en waren ook echt ontzettend lekker. Het was echt genieten, want had zo lang niet zo lekker en ontspannen gegeten! Als ik thuis kom wil ik weer lekker bij de griek eten enz!! Jullie mogen alvast reserveren =)

Na het eten ging de reiki man verder met een van de andere, hij vroeg haar mee te gaan van de tafel, maar ze wou niet alleen wat ik wel begrijp dus ging ik met haar mee. Nadat ze geweest was zei hij dat ik nog een keer bij hem moest komen zitten. Hij deed wat dingen met me rug, gaf me een stretch die ik de afgelopen week heb gezocht maar niet kon voelen, me heupen, liesen en mijn nek, hij ging niet meer naar me schenen maar ik had ook niet het gevoel dat dat nu moest. Hij is best wel even met me bezig geweest. 

Zo eng dat hij precies de juiste plekjes weet te vinden en dat gelijk in 1 keer, het is niet dat hij zoekend een plek ontdekt, hij gaat er gewoon in een keer uit het niets heen! Daarna voelde ik me heerlijk, echt bevrijd van iets… Zo vreemd en ik kan er gewoon niet over uit hoe raar t allemaal was, echt apart en een beetje wennen want hij kwam wel op intieme plekjes maar het gevoel daarna was het ongemakkelijke en de twijfel waard. We hebben hem bedankt en het was gratis maar aan het eind van de avond hebben we hem in zijn handen wat fooi gegeven, want je weet niet wat er met de algemene fooienpot gebeurt.

Verder hebben we echt heerlijk gegeten, lekker ontspannen en veel gelachen, ik vond het een  geslaagde gezellig avond. Het teruglopen in het donker was wel een avontuur, want ze hebben daar geen lantarens dus het was gewoon lopen door een zwart gat op een onvoorspelbare weg, met stenen die niet liggen zoals je denkt dat ze liggen. En ik moest natuurlijk weer zeggen: je kan hier echt hard vallen, en ja hoor echt weer iets voor mij daar ging ik. Ik kon mezelf gelukkig wel goed opvangen en had me niet bezeerd, de andere lagen helemaal dubbel!

Aangekomen bij het centrum heb ik nog even buiten gezeten, mijn lakens opgehaald en ben ik naar bed gegaan. Mijn muggenbulten doen echt pijn, eerst jeuken ze heel echt heel erg, dan worden het lelijke wondjes die open zijn maar nog steeds jeuken. Als ik er dan spul op doe prikt het als een gek, en daarna worden het wondjes die pijn doen. Ze eindigen helaas in een lelijk litteken dus daar ben ik niet zo blij mee!

Nu ga ik heerlijk slapen, zonder morgen wakker te hoeven worden van een huisgenoot, dat vind ik echt super fijn. Ik denk dat ik het ontbijt een keer oversla, kan wel een dagje zonder stokbrood eet ik gewoon mijn laatste milkybreak. Dat is wel balen mijn voorraad begint nu echt uit te dunnen! Maar ik ben er wel echt ontzettend blij mee geweest!!! Echt super ook die snoepjes, en al die crackers echt een uitkomst aangezien ik niet zo veel eet hier. Jammer dat ik niet nog meer kon meenemen. Maar ga even kijken wat ik ergens in Dakar zou kunnen kopen of bij het kleine winkeltje waar ik cola haal. Nu proberen uit te slapen en dan morgen eindelijk de was doen, want dat heb ik nu echt lang uit gesteld en misschien naar het strand als het mooi weer is.

Weltruste kus van mij

Maandag dag 1

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 1 on augustus 21, 2008 by susaninsenegal

Ik heb nu pas tijd om te schrijven over dag 1 de maandag, nu is woensdagavond week2, heel chagrijnig ga ik schrijven over dag 1 omdat dat een leuke dag was en me dat misschien wat minder sago maakt. Waarom ik sago ben? vraag ik mezelf ook een beetje af maar dat komt waarschijnlijk dus te staan onder het kopje woensdag week2. 

 

Maandag de 1e dag, ik had verwacht dat we de eerste dag vrij zouden krijgen en pas dinsdag of woensdag zouden beginnen met de training, maar dat was verkeerd gedacht. We kwamen midden in de nacht aan, gingen ontzettend laat slapen maar beginnen wel gewoon om 10 uur met de 1e les!

Het was de les van Germaine. Waarin we veel basisbewegingen hebben geleerd en vaak uitgevoerd. Hoe ik me precies voelde enzo kan ik me niet meer terughalen, dus dat is wel jammer, maar ik was natuurlijk heel enthousiast en nieuwsgierig enzo. 

Dingen uit de les:

borst   = sun

billen  = moon

pelvis  = stars

geen spaghetti armen, altijd een beetje aangespannen

armen zijn aan de zijkant, niet te ver van je lijf, palmen naar achter 

ze houd van perfectie en precisie, dat vind ik heel fijn

“het leuk vinden is goed, maar niet gelijk alle dingen vergeten die ik heb gezegd”

dus = alor

we krijgen verschillende stijlen Afrikaans, namelijk traditionele Afrikaanse dans mede uit de Ivoorkust. dans uit de bossen, Senegalese west-Afrikaanse dansen, en contemporary moderne Afrikaanse dans

lopen is dans

Maak je loopje eleganter en overdrijf het iets, met je hoofd, armen en lijf


Lopen is dans!

We moesten lopen en uitstralen dat je trots bent op jezelf, en dat ook echt zijn.

Ik denk dat deze dans’stijl’ heel goed is voor mijn zelfvertrouwen en een meer zelfverzekerde uitstraling. Germaine vertelt in een les zo ontzettend veel nuttige en interessante dingen, zo vertelt ze hoe belangrijk lopen is en dat dat dans is, dat je vanuit de manier van lopen van iemand zoveel kan opmaken.

In de middag hadden we een les van Patrick d’Acogny. Het was een zware les voor mijn schenen voor een 1e dag, veel stappen en stampen. Ik had een beetje het gevoel dat het allemaal heel lekker kan voelen wat we deden, maar dat ik mezelf onbewust een beetje tegenhield en niet liet gaan. Achteraf gezien klopt dit ook heel erg! Ik was best wel veel aan het denken in de les en een beetje aan het stuntelen met wat ritmes, maar dat kwam denk ik dus omdat ik het te graag goed wou doen en er dus over na dacht in plaats van de muziek te voelen, te vertrouwen, te dansen en te beleven.

Toen de les klaar was, iedereen helemaal bezweet en al kregen we 5 minuten de tijd schoenen aan te trekken want we gingen met Germaine een stuk lopen. Toen ik dat hoorde dacht ik echt wow dat ga ik niet trekken! We moesten in stilte naar een plek lopen die een van de mannen die er werkt ons wees. Germaine zelf ging met de auto omdat ze iets aan haar voet heeft. Het was wel een eind lopen zeg, denk 20 minuten misschien iets langer/ korter moeilijk in te schatten. We gingen naar de baobab boom. Het lopen ernaar toe duurde voor me gevoel best lang maar ook weer niet. Ik was best wel rustig om me heen aan ‘t kijken en ‘t was wel oke.

Hoe het precies ging toen we daar aankwamen weet ik niet meer, ik weet wel dat het een hele belevenis was. We kwamen aan bij een hele grote boom, alle tassen en flessen drinken moesten neergelegd worden en we keken eerst alleen maar naar de boom. 

Daarna maakten we een cirkel om de boom heen. Het had sterk iets mediterends. En vreemd genoeg kon ik er wel in meegaan. We ademden om de boom heen, raakte de boom aan, leunde ertegen, knuffelde zelfs de boom. Daarna gingen we nog naar andere bomen kijken, wel ook allemaal baobab bomen, maar in verschillende groottes. Het was echt een mooie plek, al die bomen en rust…

Ehm dit is echt niet fijn, ik schrijf over rust en alles en je zal zo bijna iets hebben van ow nee daar gaat ze weer maar de rust werd tijdens het schrijven opeens abrupt verstoord, door een spin!!! Esra zag hem bij haar bed, serieus dit was geen spinnetje maar een superspin. Esra is altijd een held in dat soort dingen , ze heeft wel haar principe dat ze liever geen dieren wil doden maar wil weghalen..is oke van mij hoeven ze niet per se dood maar wel echt weg of dood. Maar zelfs zij durfde deze spin niet weg te halen! Hij was te groot en ze dacht dat hij kon springen of bijten, dus we hebben uiteindelijk een afrikaanse jongen gevraagd of hij m wou weghalen. T was echt erg want hij was zo snel en sprong op haar bed en het duurde wel even voor hij weg was, ik natuurlijk helemaal gek en gillen ow echt serieus ik verlang op dat gebied naar Nederland waar er van die kleine rotoorwurmpjes zijn die ik eng kan vinden in plaats van wormen in je huid en spinnen net zo groot als de palm van je hand.

Nou de spin is nu weg, mijn bed een soort van opnieuw geinspecteerd en in de kamer zit nog een sprinkhaan, wat muggen, vliegen, een ander raar beest, en waarschijnlijk een aantal spinnen. Vind het even lastig om rustig te gaan slapen…wat is dit voor mij een nadeel zeg. Want even serieus ik snap ook niet waar ik nou zo bang voor ben, ze zijn veel kleiner dan ik (hier zijn de meeste beesten wel echt groot, maar toch kleiner dan ik), dus wat kan er gebeuren..zo probeer ik soms te relativeren maar het wil nog steeds niet helpen.

Maar goed, laat ik terug gaan naar de bomen en de RUST! Die voelde ik daar wel, we hebben veel gelopen en verschillende bomen gezien en aangeraakt. Alles in stilte. Ik werd er ook heel stil..en rustig van. Toen we klaar waren bleef dat ook wel zo totdat ik ging slapen. Verder heb ik nog veel meer gevoelens ervaren die dag, maar kom er nu niet echt bij dus ga er niet meer over schrijven.

Het was in ieder geval niet te geloven dat dit pas dag 1 was. Er waren al zoveel indrukken op me afgekomen.  

De kamer

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

In de kamer staan 3 bedden. We slapen er met ze tweeen, omdat Irene is verhuisd naar een andere woning. Nu ik ziek ben lig ik overdag op het derde bed is wel lekker.

Van de kamer heb ik wel een soort van gezellige troep gemaakt zegmaar. Mensen die me kennen weten hoe dat is hihi. Wel ga ik als ik me wat beter voel iets meer ordenen is ook beter voor me roommate. De bedden zijn van hout, maar liggen beter dan ik dacht wel hard maar tis te doen. Om de bedden een witte klamboe, waar wel gaten in zitten, ik heb geproberd ze te dichten met pleisters maar die laten toch los. Er staat een houten tafeltje met twee krukjes, er zijn nachtkastjes met lampjes, 2 kleine plankjes in de muur, 2 ramen met gaas ervoor, maar ondanks het gaas weten de beesten toch heel goed binnen te komen…

En er is een kast waar ik wel gebruik van maak maar niet optimaal, ik heb mijn spullen eigelijk voor de meerderheid gewoon nog in de koffer liggen. Dat vind ik handiger en ik dacht dat het schoner zou zijn, maar zag vanochtend opeens een soort wormachtig iets in me tas, dus ik was wel een beetje aan het flippen. Heb hem helemaal zelf weggehaald, maar ben nu wel een beetje bangerig om met me handen in mijn tas te graaien…moet het wel gaan uitzoeken…echt balen hoor al die beesten, heb al zoveel spinnen in de kamer gehad en andere rare beesten!

Verder zo’n beetje het belangrijkste in de kamer zijn de twee ventilatoren!!! De stroom valt wel regelmatig uit dus dan is het hitte!!! Maar als ze dan weer aangaan is het wel weer even lekker.

Percussie

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

 

Volgens mij heb ik nog niet gezegt hoe gewedig ik het vind om met live percussie te dansen.

Dan is het gevoel helemaal compleet! Het zijn ook echt goede muzikanten!!! Ze weten precies bij welke beweging welk ritme hoort, en wij moeten dat ook weten. Dat gaat bij mij wel goed, ik voel dat best lekker aan en kan het redelijk makkelijk onthouden. Minder makkelijk onthou ik de namen van de bewegingen, de meeste hebben franse namen en die sla ik niet zo goed op…

Maandag 18 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

Ik moet zeggen dat ik wel vroeg naar bed ga hier! Het is nu precies 10 over 10 en ik lig klaar in bed. Ga alleen nog wat dingen tikken en dan slapen. Is wel goed ook dat ritme, anders is het veel te zwaar! We dansen 7/8 uur op een dag en daarbij ist best wel warm enzo. 

Wel is het een beetje saai natuurlijk, maar voor mij werkt het tot nu toe wel, en ik ga ook heus wel een keer een avondje gezellig doen, als ik maar de volgende dag weer kan knallen.

Dat heb ik vandaag in de lessen zeker gedaan! Ik heb echt ontzettend genoten van de 3 lessen!

Vooral van de laatste les, dat voelde onbeschrijfelijk goed maar ik begin bij het begin.

We begonnen met Germaine in de kring, de energiecirkel. Ook hebben we op rotsen kijkend naar de zee en de zon energie uit de natuur gehaald en daarna kon de les echt beginnen. We hebben allerlei basisbewegingen aan elkaar gezet en het in de kring uitgevoerd, het was echt lekker om weer mee te doen en te kunnen genieten van de muziek. Daarna een serie stretches gedaan wat ook echt goed voelde. Hier loop ik niet zo te pushen aan me spieren, ik laat het voor wat het is en dat gaat wel oke.

de rest volgt!!!!

Het regenseizoen

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

Mijn idee van het regenseizoen was behoorlijk verkeerd. Ik dacht het regent bijna de hele dag door, en het is donker en grauw. Maar dat is het dus helemaal niet! Het heeft nu 3 keer geregend en 1 keer gemiezerd en het is nu zondag. Als het regent regent het wel idioot hard hoor, dan komt het als het gezegde echt met bakken naar beneden vallen (dat is het gezegde toch?). Wel is er wat vaker onweer ook als het niet regent, dan is er opeens een hele grote lichtflits, is wel mooi, heb het geprobeerd te fotograferen maar is nog niet goed gelukt.

Afkoelen doet het niet hier, waar ik toch rekening mee heb gehouden, maar die vesten blijven diep in de koffer zitten, het is echt wel warm. Hoeveel graden zou het zijn? Eigenlijk geen idee, in ieder geval warm op een klamme manier en de zon schijnt heel fel! Dus als het goed is kom ik wel mooi bruin thuis–> hoop het!!!

———> Ehm beetje jammer maar net nadat ik dit heb ingetikt hoorde ik van een docent dat het weer waarschijnlijk helemaal gaat omslaan. Dan word het dus wel het regenseizoen zoals ik dacht.

Maar het ergste is nog dat als ik dacht dat er nu veel beestjes zijn ik dan pas gek word omdat het dus alleen maar erger en erger word…ow ow kan ik me niet voorstellen, dat dat nog mogelijk is!