Maandag week 3
Ik had een beetje een rotdag vandaag…kan he in 6 weken, weet ik maar het voelt wel niet zo makkelijk. Ik kan natuurlijk niet in de roze wolk blijven leven van het gaat goed met mijn schenen, dat kan niet opeens goed gaan, het is gewoon je kop in het zand steken en doorgaan. Ga ik ook wel weer, ik moet wel…maar vandaag kon het even niet. Ik kon de knop niet omdraaien, de pijn was te groot om het te negeren, er doorheen te dansen en gewoon door te gaan. Dus ik ben bij Germaine iets eerder gestopt na al rustig aan gedaan te hebben, dus dat was echt een baalmoment.
ceri moeilijk, onduidelijk, veel sprongen, sabba, uit noorden, lachen is specifiek iets voor sabba,
werken in groepjes, bodyjam, klassiek doorgenomen, leuk corrigeren, naam en thema en zin
geschiedenis van de school met helmund, boek wil ik, eten rijst kon niet meer naar binnen krijgen, mango heerlijk hier, deur, was gedaan,
word vervolgd
Ben ik een eenling? Ik weet het niet…ik weet wel dat ik het hier echt fijn vind om gewoon even alleen te zijn. Ik ben vandaag (maandag week 3) vroeg naar me kamer gegaan eigenlijk gelijk na het eten. Heb de kamer schoongemaakt, me kast geordend, me schenen gemasseerd en ben muziek aan het luisteren. Ik heb de momenten alleen gewoon nodig… zit hier toch 6 weken met die mensen op elkaar gepropt, dans meer dan 7uur per dag met ze, eet met ze en heb dan niet echt behoefte ook iedere avond nog samen te zijn. Ookal kan dat wel gezellig zijn, maar ik voel dat ik mijn rust moet nemen, en me moet blijven focussen. Ik ben hier om de techniek van Germaine zo goed mogelijk te leren en in mijn lijf te krijgen, en met mijn blessure moet ik extra alert en rustig aan doen in mijn vrije tijd toch?? Magoed dus nu proberen te ontspannen na weer een zware dag. Want dat zijn het toch wel. Wel hele leuke dagen maar gewoon wel intensief. De lessen zijn altijd best pittig, qua energie, wel goed opgebouwd en daardoor is het ook lekker, maar door de warmte toch soms vermoeiend, wat je pas merkt als de les klaar is eigenlijk Dat heb ik ook met de pijn. Op een goede dag word de pijn pas echt niet meer te doen, als de les klaar is.. Alsof ik het dan weer toelaat. Dat zal ook wel zo zijn, eigenlijk wil ik het helemaal niet toelaten, maar het zal wel moeten, het is er gewoon. Ik moet wel zeggen dat ik best trots ben op wat ik al gedaan heb, bijna ongelofelijk, heb namelijk toch wel echt altijd pijn en dan slik ik al ontzettend veel pijnstillers maargoed.
augustus 27, 2008 bij 10:09 am
Je vraagt of je een eenling bent,natuurlijk ben je dat want ieder mens is uniek.6 weken op een roze wolk zijn dat gaat niet,je mag best een baaldag hebben als je daarna de draad weer op kan pakken.Met pijn leven is moeilijk,forceer het niet en geniet van de goede miomenten.Heel veel sterkte,ik denk aan je .Oma
september 1, 2008 bij 3:06 pm
dag lieverd,
je hebt al bijna een week elke dag een rotdag, hihi, nee hoor ik verwijs gewoon dat je je log niet bijhoudt, hoe is het schat, ben je er vanavond. ik mis je!!!!!!!!!!!! ben er rond elf uur nederlandse tijd en kan niet smsen ok. misschien iets eerder. dikke kus mij en ik hou van je.
liefs……….
september 1, 2008 bij 7:07 pm
Hey meis!! Leuk om je verhalen te lezen. We zijn super trots op je dat je dit allemaal doet! Probeer er maximaal van te genieten, want voor je het weet ben je weer terug in dit kikkerlandje. Kus Ines en Sherien
september 4, 2008 bij 3:49 pm
Waar blijven de nieuwe verhalen van mijn favoriete kleindochter?Ik kijk iedere dag,maar tevergeefs.Laat nog eens wat van je horen.Ik wacht.Kusjes van oma
september 5, 2008 bij 6:31 am
Wat heb je dat leuk geschreven.
Jammer dat je geen schilderij voor me gekocht hebt,haha.
Ik ga nog even op internet kijken vooor dat eiland.
Hoop dat je gauw weer wat schrijf, zet even de datum erbij.
Je kan geen berichtje achterlaten achter je verhaal, vandaar dat ik het hier plaats.
Blijf genieten