Maandag dag 1

Ik heb nu pas tijd om te schrijven over dag 1 de maandag, nu is woensdagavond week2, heel chagrijnig ga ik schrijven over dag 1 omdat dat een leuke dag was en me dat misschien wat minder sago maakt. Waarom ik sago ben? vraag ik mezelf ook een beetje af maar dat komt waarschijnlijk dus te staan onder het kopje woensdag week2. 

 

Maandag de 1e dag, ik had verwacht dat we de eerste dag vrij zouden krijgen en pas dinsdag of woensdag zouden beginnen met de training, maar dat was verkeerd gedacht. We kwamen midden in de nacht aan, gingen ontzettend laat slapen maar beginnen wel gewoon om 10 uur met de 1e les!

Het was de les van Germaine. Waarin we veel basisbewegingen hebben geleerd en vaak uitgevoerd. Hoe ik me precies voelde enzo kan ik me niet meer terughalen, dus dat is wel jammer, maar ik was natuurlijk heel enthousiast en nieuwsgierig enzo. 

Dingen uit de les:

borst   = sun

billen  = moon

pelvis  = stars

– geen spaghetti armen, altijd een beetje aangespannen

– armen zijn aan de zijkant, niet te ver van je lijf, palmen naar achter 

– ze houd van perfectie en precisie, dat vind ik heel fijn

– “het leuk vinden is goed, maar niet gelijk alle dingen vergeten die ik heb gezegd”

– dus = alor

– we krijgen verschillende stijlen Afrikaans, namelijk traditionele Afrikaanse dans mede uit de Ivoorkust. dans uit de bossen, Senegalese west-Afrikaanse dansen, en contemporary moderne Afrikaanse dans

– lopen is dans

– Maak je loopje eleganter en overdrijf het iets, met je hoofd, armen en lijf

Lopen is dans!

We moesten lopen en uitstralen dat je trots bent op jezelf, en dat ook echt zijn.

Ik denk dat deze dans’stijl’ heel goed is voor mijn zelfvertrouwen en een meer zelfverzekerde uitstraling. Germaine vertelt in een les zo ontzettend veel nuttige en interessante dingen, zo vertelt ze hoe belangrijk lopen is en dat dat dans is, dat je vanuit de manier van lopen van iemand zoveel kan opmaken.

In de middag hadden we een les van Patrick d’Acogny. Het was een zware les voor mijn schenen voor een 1e dag, veel stappen en stampen. Ik had een beetje het gevoel dat het allemaal heel lekker kan voelen wat we deden, maar dat ik mezelf onbewust een beetje tegenhield en niet liet gaan. Achteraf gezien klopt dit ook heel erg! Ik was best wel veel aan het denken in de les en een beetje aan het stuntelen met wat ritmes, maar dat kwam denk ik dus omdat ik het te graag goed wou doen en er dus over na dacht in plaats van de muziek te voelen, te vertrouwen, te dansen en te beleven.

Toen de les klaar was, iedereen helemaal bezweet en al kregen we 5 minuten de tijd schoenen aan te trekken want we gingen met Germaine een stuk lopen. Toen ik dat hoorde dacht ik echt wow dat ga ik niet trekken! We moesten in stilte naar een plek lopen die een van de mannen die er werkt ons wees. Germaine zelf ging met de auto omdat ze iets aan haar voet heeft. Het was wel een eind lopen zeg, denk 20 minuten misschien iets langer/ korter moeilijk in te schatten. We gingen naar de baobab boom. Het lopen ernaar toe duurde voor me gevoel best lang maar ook weer niet. Ik was best wel rustig om me heen aan ‘t kijken en ‘t was wel oke.

Hoe het precies ging toen we daar aankwamen weet ik niet meer, ik weet wel dat het een hele belevenis was. We kwamen aan bij een hele grote boom, alle tassen en flessen drinken moesten neergelegd worden en we keken eerst alleen maar naar de boom. 

Daarna maakten we een cirkel om de boom heen. Het had sterk iets mediterends. En vreemd genoeg kon ik er wel in meegaan. We ademden om de boom heen, raakte de boom aan, leunde ertegen, knuffelde zelfs de boom. Daarna gingen we nog naar andere bomen kijken, wel ook allemaal baobab bomen, maar in verschillende groottes. Het was echt een mooie plek, al die bomen en rust…

Ehm dit is echt niet fijn, ik schrijf over rust en alles en je zal zo bijna iets hebben van ow nee daar gaat ze weer maar de rust werd tijdens het schrijven opeens abrupt verstoord, door een spin!!! Esra zag hem bij haar bed, serieus dit was geen spinnetje maar een superspin. Esra is altijd een held in dat soort dingen , ze heeft wel haar principe dat ze liever geen dieren wil doden maar wil weghalen..is oke van mij hoeven ze niet per se dood maar wel echt weg of dood. Maar zelfs zij durfde deze spin niet weg te halen! Hij was te groot en ze dacht dat hij kon springen of bijten, dus we hebben uiteindelijk een afrikaanse jongen gevraagd of hij m wou weghalen. T was echt erg want hij was zo snel en sprong op haar bed en het duurde wel even voor hij weg was, ik natuurlijk helemaal gek en gillen ow echt serieus ik verlang op dat gebied naar Nederland waar er van die kleine rotoorwurmpjes zijn die ik eng kan vinden in plaats van wormen in je huid en spinnen net zo groot als de palm van je hand.

Nou de spin is nu weg, mijn bed een soort van opnieuw geinspecteerd en in de kamer zit nog een sprinkhaan, wat muggen, vliegen, een ander raar beest, en waarschijnlijk een aantal spinnen. Vind het even lastig om rustig te gaan slapen…wat is dit voor mij een nadeel zeg. Want even serieus ik snap ook niet waar ik nou zo bang voor ben, ze zijn veel kleiner dan ik (hier zijn de meeste beesten wel echt groot, maar toch kleiner dan ik), dus wat kan er gebeuren..zo probeer ik soms te relativeren maar het wil nog steeds niet helpen.

Maar goed, laat ik terug gaan naar de bomen en de RUST! Die voelde ik daar wel, we hebben veel gelopen en verschillende bomen gezien en aangeraakt. Alles in stilte. Ik werd er ook heel stil..en rustig van. Toen we klaar waren bleef dat ook wel zo totdat ik ging slapen. Verder heb ik nog veel meer gevoelens ervaren die dag, maar kom er nu niet echt bij dus ga er niet meer over schrijven.

Het was in ieder geval niet te geloven dat dit pas dag 1 was. Er waren al zoveel indrukken op me afgekomen.