Posted in Alles onder 1 venster, Feitjes, In Senegal on september 15, 2008 by susaninsenegal

hoi allemaal

helaas moet ik mededelen dat mijn computer kapot is….

iets waar ik heel erg van baal… geen lange verhalen meer op mijn weblog en kan ook niet meer van me afschrijven..op papier is echt mider fijn

Wel gaat het goed met me, het is een emotionele fysieke reis wat heel veel in me los maakt en mooie dingen naar boven haalt

denk wel dat ik terug kom als een ander mens, positief erg positief sterker en toch nog wijzer hihi wat Jelle al zei

kan niet beschrijven wat er precies gaande is, het zit ook wel heel diep de verandering en emotioneel

het is op een oke manier ook wel emotioneel heel zwaar hier

heb even nagedacht om hier langer te blijven omdat ik de angst heb dit gevoel en proces kwijt te raken in nederland…

maar ik kom denk ik gewoon terug hoor

soms zal ik op deze ontzettend langzame computer misschien nog even van me aftikken

toch wel fijn….

kus van mij mis al die knuffels enzo echt

Vrijdag 5 september

Posted in Alles onder 1 venster, Week 4 on september 6, 2008 by susaninsenegal

today is Friday and a good Friday!

Je kon vanochtend al zien dat het mooi weer zou worden. Dat is trouwens niet waar..dat kon je denken maar dat hoeft hier eigenlijk helemaal niet zo te zijn want de lucht kan hier klaar helder mooi blauw zijn met de zon fel stralend, en opeens 5 minuten later ontzettend donker met onweer en stortregen maar goed, ik dacht dat het mooi weer zou worden en dat is het uiteindelijk ook geweest! Yeah eindelijk weer een beetje zon, daar word je toch een stuk vrolijker van. Ookal is het in de les wel ontzettend warm als de zon schijnt en er weinig wind is.

Ik had vannacht al weer heel veel last van de bulten op mijn onderbenen. dat vind ik ook zo’n naar iets zeg, dat ik een blessure heb aan mijn onderbenen en precies daar helemaal kapot word gestoken, dat maakt het hele onderbeen verhaal nog 10keer erger, want wat kan je hier een last hebben van je muggenbeten. Ze zijn gewoon pijnlijk. Maar de plek waar ik het meest last van had was helaas niet gewoon een muggenbult, nee dat rotbeest wang had me weer gevonden! Ik heb nu 3 plekken op mijn onderbeen van zo’n beest en verder weinig nog onbeschadigde huid onder mijn knieën. Dus vanochtend voor de les nog even langs de dokter. Maar die kon ook niet echt iets doen, hij gaf me een verbandje en ik zei dat ik gister mijn sok niet kreeg over die wangawond op mijn been (toen had ik er pas 1). Dat deed teveel pijn, een aanraking van mijn kleding over de plek was al gevoelig dus laat staan zo’n sok die superstrak zit. Maar dat heeft dus consequenties, want geen sokken betekent dansen met meer pijn, betekent uiteindelijk niet lekker dansen.

Dus vandaag die sokken erover aan gedaan, dat deed wel pijn maar goed ook weer niet meer pijn dan dansen zonder sokken, en het is vrijdag bijna weekend bijna anderhalfdag rust dus nog even bikkelen zei ik tegen mezelf…Ik had me begrepen van mijn fysio dat het enige wat ik echt kan verergeren de pijn is…hoop dat ik dat echt goed heb begrepen dat dat echt het enige is..dat is ook wel wat er gebeurt maar goed. 

Ik ben vandaag een paar keer uit de les gestapt, we doen vaak veel herhalingen van een oefening, frase of beweging zodat je het echt kan opnemen in je lijf. Dat heb ik vandaag dus wat minder gedaan. Toch was het nog wel een fijne les het was de les van Germaine in het zand van 9.15 tot 13.15 dacht ik. De douche na de les was heerlijk. Zat in de enige goede douche met een draaiknop! had ik dat al verteld??? Weet niet meer reageer maar haha. Maar lekker in de zon te douchen! Daarna eten..en hoorde we dat we vandaag naar Bandia gaan!!! Om kwart over 2=)

Eigenlijk zouden we woensdag al gaan, maar dat ging niet door van wegen het slechte weer. Allemaal vroeg opgestaan 7uur ontbijten enzo maar het ging niet door…door het rotweer… Bandia is een natuurpark. Daar zijn we vandaag dus geweest het kostte 9000 dus dat is rond de 15 euro. Erg goed is dat de school voor alle Afrikanen betaalt want anders zouden die niet meekunnen, die hebben dat geld helemaal niet.

Naar Bandia

In de bus zat ik lekker voor het eerst bij het raam. Nou ik kan je vertellen dat is een stuk beter te doen! Kon ik ook eindelijk foto’s maken en filmen zonder een hoofd in beeld dus dat is ook weel heel leuk! Veel natuur gezien, was echt weer mooi. De reis, hoe lang duurde het…weet ik niet precies eigenlijk. 

 Maar toen kwamen we aan in het park, het was wel warm de zon scheen fel en er kwamen 3 jeeps aanrijden! Echt vet, van die open jeeps met verhoogde bankjes. Allemaal plaatsgenomen en daar gingen we.

Het was echt schitterend, prachtig al dat soort woorden bij elkaar!! Serieus onbeschrijfelijk.

Heb wat dingen gefilmd en foto’s gemaakt maar op de een of andere manier begeven mijn toestellen het altijd op dit soort momenten dus daar baalde ik wel van. Maar toch heb ik ontzettend genoten.

Het was echt een safari rit. In de jeep, door plassen heen midden in de natuur. Opeens bukken omdat er allemaal bomen met pijnlijke takken naast en boven je zijn. We hebben soms echt gegild en gelachen en zaten steeds maar van ow wat mooi!! 

Het beeld wat je soms krijgt van Afrika op National geografic dat heb ik dus echt gezien. Geweldige safaritoch, we hebben een neushoorn gezien van heel dicht bij!!! We mochten de auto uit en ik denk dat ik er 3 (grote) stappen van afstond, tot die man riep iedereen weer snel de auto in haha wat een geweldig iets echt mooi van zo dichtbij. Verder veel andere beesten waar ik de naam nu niet van ken, heb er wel foto’s van. Het mooiste waren de giraffen die waren echt prachtig!!! Het was echt een groot natuurgebied en die dieren leven daar gewoon vrij, en mensen kunnen dan met een gids in de jeep dichtbij ze komen en ze in hun waarde laten en zien hoe ze echt leven. Niet zo als bij ons in een hokje gepropt echt in de natuur en vrij en in kuddes tussen de bomen enzo. Alle ruimte om te doen wat ze maar willen. Dat deden de zwijnen ook die bleven lekker liggen hihi. Ook hebben we apen gezien zo leuk! Heel klein wel maar echt schattig. Later bij de bar was er ook een aapje wat nootjes at uit je handen!!! Zo vet, maar toen was me camera helaas leeg. Schildpadden, hele grote, mooie vogels, struisvogels en veel baobabbomen.

Tijdens het filmen heb ik ook gezegd van dit is dus zo’n moment van dat kan je niet in woorden uitdrukken…zo mooi was het. Dat had ik nou echt niet verwacht van mijn vrijdagmiddag en was een ontzettend leuke verassing, had ook sowieso helemaal niet zulke grote verwachtingen van het natuurpark had echt niet verwacht dat het zoiets geweldigs zou zijn, want dat was het.

Wat ben ik blij dat ik dit heb mogen zien en heb mogen meemaken, serieus wat een ervaring!! Die krijg je niet zomaar 123.. en die heb ik lekker in the pocket. Ik geniet er toch echt wel van ondanks al die kleine dingetjes als pijn enzo. Zijn niet echt kleine dingetjes maar als je in zo’n jeep zit met de zon lekker op je gericht, een lekker windje door je haren, alles wat je ziet ookal is het ver in de verte alleen maar natuur en groen is, je mooie dieren ziet in het wild en dat dan afsluit met een ijsje met chocola, dan is het de pijn en diarree enzo wel waard!!!

Wat ben ik vandaag blij dat ik hier ben!

Ook een heerlijk ijsje gegeten!! Echt genieten

Ook ben ik nog wat wezen drinken na het eten (dit kleine stukje schrijf ik de volgende dag) in het iris hotel hier verderop. Want een van de meiden gaat vanavond weg! In het hotel zit een zwembad, dat is lekker he! Wel is het niet superschoon maargoed beter dan het strand. 

Nu zometeen eten en dan jullie blij maken door dit verhaal op mijn weblog te zetten.

Niet te ongeduldig worden he ;-)

Kus

Zaterdag 30 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, Week 3 on september 4, 2008 by susaninsenegal

Gister heb ik niet meer verder geschreven…toch maar gaan slapen!

Vanochtend had ik me een beetje verslapen, ik had mijn wekker gezet op kwart voor 6, zodat ik om kwart over klaar zou zijn en kon ontbijten. Maar ik werd pas echt wakker om half 7, had mijn wekker volgens mij weggedrukt ofzo, was me er in ieder geval niet bewust van. Toen ik wakker werd had ik nog zo’n supervermoeid gevoel ik kijk op mijn telefoon van hoe laat is t en schrik meteen wakker. Het was bijna half 7, dat was echt balen want het ontbijt was tot half 7! Dus ik me kleren zowat ingerend…snel naar buiten staat daar een hele groep mensen, ik vroeg denken jullie dat ik nog kan ontbijten?? Ze zeiden nee omdat er nog geen ontbijt was… alles was uitgevallen, stroom, water enzo, dus het duurde wat langer. Had ik geluk! Maar moest wel nodig plassen haha en dat kon dus niet…Het stokbrood was echt lekker vanochtend! 

We moesten eigenlijk om 7uur weg….maar dat is niet helemaal gelukt, werd rond half 8. Met zijn alle in een bus. Met zijn 5en op een rij zat hij helemaal vol gepropt. Ik had mijn sokken weer aan en ze zitten echt ongeloofelijk warm!

De busreis duurde ongeveer een uur, ik heb wat foto’s gemaakt maar zat helaas op de heen en terugweg niet bij het raam dus ze zijn niet supermooi geworden. Het uitzicht was heel verschillend, dan veel bomen, wat heel mooi was,  dan veel armoede, en mensen etc. 

Eigelijk is vandaag zo’n dag waar ik wel over wil proberen te schrijven maar sommige dingen raken je gewoon en zijn niet op papier of een computerscherm te zetten. Dat zit nu in mijn hoofd maar daar zijn geen woorden voor, en ik weet ook niet of ik daar woorden voor wil vinden. Dat heb ik ervaren en neem ik met me mee. Wel had ik het graag met iemand die dichtbij me staat gedeeld, het gevoel van daar zijn (op het eiland) en de mooie en minder mooie uitzichten. Dan mis je toch wel de belagrijke mensen om je heen zeg…

We stonden op de heen weg niet in de file wat wel fijn was, op de terugweg namelijk wel en dan duurt het nog langer natuurlijk.

In Dakar aangekomen kreeg ik nog niet echt een beeld van hoe het daar is, we hadden ongeveer een kwartier voordat we de boot in zouden gaan. Er was een klein souvenir winkeltje met echt teveel leuke en mooie dingen!! Maar ik wilde niet gelijk al veel kopen want dan moest ik er mee gaan slepen, en ik wist niet of die man wel betrouwbaar was met prijzen. Maar toen ik een kleine djembe zag was ik verkocht! Die wilde ik echt hebben zo leuk! Hij zei 4000 en ik zei nee 3000 en dat was oke, dus ik heb een mini djembe gekocht waar ik echt superblij mee ben!!! Wel de hele dag mee getilt maar goed het is ‘t waard want hij is echt schattig. (Voor de mensen die niet weten wat een djembe is, dat is een instrument). Ik heb nog aan een van de drummers gevraagd of het een goede prijs wat en hij zei goed gedaan =) ik wil al best wel lang een grote djembe, die zou ik hier kunnen kopen is rond de 50 euro, maar ik zit een beetje met hoe die dan in Nederland moet komen??? Heeft iemand een idee??? Want dan gaat die drummer met me mee om er een te kopen =)

Daarna lekker met de boot. De wind was echt lekker verfrissend. Ik zat naast een man en een vrouw. Wat toevallig was is dat de man naast de man die naast me zat de eigenaar was van het restaurant waar we in de middag zouden gaan eten. Ik was echt benieuwd naar het eiland, wist niet zo goed wat ik moest verwachten. De man naast me vond het trouwens volgens mij heel gezellig dat ik naast hem zat haha, maar t was wel oke. Hij was aan het praten over zijn bedrijfje in koffie en dat hij me Senegal wel wilde laten zien enzo..Ik zei dat dat niet nodig was.

De aankomst op Goree was echt geweldig mooi!

Mooie golven, mooi strand, wat eetachtige tentjes. Daar heb ik ook wat foto’s van gemaakt want ‘t was weer zo’n onbeschrijfelijk iets. Een mooi eiland! De zon scheen en het was echt warm! Er waren kinderen die vanuit de boot het water insprongen zag er wel heel verleidelijk uit maar ik zat met die sokken=( Later op de dag zijn er wel wat mensen van ons gaan zwemmen…ik wou ook graag maar we hadden een klein uurtje dus voordat ik die sokken aan en uit had zou dat zowat voorbij zijn…want ik moet die sokken in Dakar wel aan met lopen dus ben niet gaan zwemmen.

Bij aankomst moest ik naar de wc, dat kon, maar ik had zoiets van ow hopen dat het geen gat in de grond is! Maar het was echt een normale wc zelfs met bril en ee wcluchtje dus dat was fijn!!

Het eiland heeft een heftige geschiedenis, we zijn onder andere in een kerk geweest en in het slavenhuis. Dat laatste was heel intens, de hokjes zo klein en het verhaal wat de gids erbij vertelde heel heftig! Wel geschrokken, en niet alles helemaal goed begrepen denk ik, hij praatte best wel snel.. dus ga het nog een keer nalezen op internet, zodat ik alles beter kan plaatsen. Want de Nederlanders hebben er ook een rol gespeeld, en heb dat deel nog niet helemaal helder voor mezelf… Maar in het geheel raakte het slavenhuis me..

Wat ik alleen over het algemeen lastig vond op het eiland was dat je dus bijvoorbeeld zo’n slavenhuis binnenstapt, (verder zijn het straten en winkeltjes) en als je eruit komt er allemaal mensen staan die je dingen willen verkopen. Echt toerisme dus.. Maar dat kon ik op dat moment niet helemaal snappen, want dan hoor je allemaal nare dingen over het eiland, stap je het slavenhuis uit, komt er gelijk iemand naar je toe die van alles wil verkopen…. Dat is toch ‘n beetje raar. 

Het schijnt dat Goree voor de mensen in Senegal een uitje is, een plek waar ze een beetje kunnen zwemmen en eten enzo. Dat moet ook kunnen, het is hun geschiedenis en als hun dat goed vinden is het goed zo. Het is alleen raar als je er voor de eerste keer komt, want dan is de geschiedenis nog overheersend en ben je daar vooral mee bezig…

Op de straten waren allemaal dingen te koop. Wel echt super leuke dingen!! Veel schilderijen, echt prachtige schilderijen gewoon! En beelden en sieraden en doeken van alles! Maar de vraag is steeds hoe neem ik het mee naar Nederland???

We gingen ook een klein winkeltje in waar ze met zand schilderijen maken..echt heel mooi! We kregen uitleg over hoe die man dat dan doet en het was echt knap heb het een stukje gefilm, maar het was er wel heel donker dus je ziet het niet goed. In dat hele winkeltje wat een soort van grotje met een trap naar beneden was hingen aan de ‘muren’ van de grot allemaal schilderijen gemaakt van zand dus naast elkaar. Het waren er echt veel, en ze waten allemaal mooi!! Ik wilde er wel een kopen, maar wist echt niet welke…heb er uiteindelijk 1 gekocht met een dansachtige beweging. Achteraf vind ik het wel jammer dat ik er maar 1 heb gekocht want had ook wel voor mama en oma kunnen kijken, maar het waren er zoveel mooie, ik kon gewoon niet kiezen….dus heb ik niet gekozen lekker raar he haha.

Na de rondleiding gingen we weer naar het tentje met de nette wc, dat was dus het restaurant van die man in de boot, waar we gingen eten.

Voordat ik daar heen ging ben ik toch nog even langs de schilderijen gegaan ik kon ze niet uit mijn hoofd krijgen en heb er uiteindelijk 1 gekocht. Echt heel mooi met rood en drie getekende vrouwen! Echt mooi voor in me nieuwe kamer!!! Ben er super happy mee het is echt iets voor mij vind ik!

Wat ook goed was, dat ik gewoon kan afdingen!! Die man begon bij 15000 en ik heb m uiteindelijk meegenomen voor 8000. Mooie prijs voor zo’n doek vind ik. Want je moet ook niet te weinig geven, die mensen hebben het geld echt nodig en doen er veel moeite voor om de schilderijen te maken. Dat hou ik wel in waarde. En wij zijn eigelijk gewoon rijke westerse, vooral in hun ogen, ookal ben ik in Nederland ook maar een arme student =).

Ik was erg afwachtend op wat we te eten zouden krijgen… maar uiteindelijk heel blij!!! We kregen raad maar rijst haha met een kippenpoot!! De rijst was anders bereid, waardoor toch lekker omdat het anders was dan wat ik iedere dag eet, en een kippenpoot heerlijk!! Dus ik heb goed gegeten!! Echt superfijn. (Wel had ik zondag weer diaree (gatver), waarschijnlijk van het eten..maar goed het was het weer waard).

Na het eten gingen sommige mensen dus zwemmen, maar ik bleef met een paar andere bij het restaurantje zitten, lekker in de schaduw want het was veel te warm. Wat ook heerlijk was was dat ze ijsjes hadden!!! Zo toen ik dat zag voelde ik me weer even een kind haha, je gaat alles wat je normaal voor granted neemt hoe zeg je dat in Nederlands ook alweer? echt waarderen. Zoals dus een kippenpoot en een ijsje. Ik praat hier echt alles door elkaar nederlands, engels, frans, haha dus daarom kom ik niet op het woord voor in granted nemen… Het ijsje was een soort van cornetto maar dan alles in chocoladesmaak, echt helemaal goed!

Verder ben ik na het eten nog lekker bezig geweest met afdingen hihi, het was gewoon grappig. Zo ken ik mezel niet lekker onderhandelen, vet zelfverzekerd over komen, jullie zouden me niet herkennen! En iedere keer kreeg ik het voor elkaar! Waar andere 5000 voor 2 dingen betaalde kreeg ik er 1 voor 1000. En nou was er ook een ontzettend mooi beeld, ik vond het echt mooi, maar wilde het niet kopen het was te duur, te zwaar en ik had al best veel geld uitgegeven en moest een beetje rustig aan doen met mijn koopbui hihi. Maar die man bleef een beetje aandringen de beginprijs was rond de 15000 ofzo. Dus ik zei tegen hem, nee kan niet, ik heb geen geld meer vind het mooi maar nee. Dus hij wilde wel naar 10 en ik zei nee ik neem hem niet. Wilde hem eigelijk wel maar goed deed ongelofelijk nonchalant en wou toch ook wel van hem afkomen want had al teveel geld uitgegeven en moest al tillen met mijn tas, djembe en 2 schilderijtjes!Dus ik bood 5000, meestal als je wil dat ze weggaan bied je belachelijk laag. Dus dat deed ik. Hij begon te lachen snap ik wel..is wel weinig voor zo’n beeld. Hij kwam nog met 8000 aan en ik bleef volhouden. Maar het rare was dat hij uiteindelijk zei oke neem het geef me 5000. He ik snapte er niks van.

Maar goed dat kon ik niet weerstaan dus heb ook een beeld gekocht. Nu was het alleen wel echt veel meeslepen door Dakar enzo maar goed dan heb je ook wat. We moesten best wel even wachten op de boot en het was echt warm maar de bootreis terug was echt lekker! Aangekomen in Dakar hadden we ongeveer anderhalfuur de tijd. Ik ging samen met 1 meisje Dakar in. We waren wel een grappig team samen, omdat we allebei een beetje hetzelfde waren. Dan kwamen er weer mensen dingen aansmeren en zeiden we nee maar keken we van JA wat mooi!!! Haha dus we wilde het wel hebben en dat zagen ze meestal ook wel. Dus zijn we voor de verkoeling even wat gaan drinken. We namen samen een ijsachtig drankje, heel zoet! Maar wel even lekker een andere smaak, wel denk ik dat het niet heel goed kan zijn voor mijn maag omdat het ijs is van water waar je niet weet of het schoon is maar goed, mijn maag heeft toch geen normaal leven hier dus kan ik net zo goed genieten van dit soort dingen!

Na het ijsdrankje op naar de supermarkt.

Wow dat was lekker om te zien! Ze hadden gewoon zo’n beetje alles!! Geen kruidenboter die wou ik graag maar goed. Ow echt veel lekkere dingen, vlees, chips chocola, fruit alles gewoon! 

Maar wel serieus belachelijk duur!!! Niet normaal voor een zak chips heb ik bijna 4 euro betaalt!! Maar ja ik wou echt graag chips, verder heb ik 4 bekertje yoghurt gehaald, appels en pinda’s want die waren afgeprijsd haha zelfs hier op zoek naar de bonusprijzen!

Verder vond ik het gewoon zo duur dat ik me niet ben gaan uitleven, wel lagen er bij de kassa bounty’s en die kon ik dan weer niet weerstaan!

Ondertussen was het kwartover 5 en hadden we een kwartier om terug te komen, moest lukken toch!? Nou onderweg kwamen we een paar andere tegen, ik zei laten we alvast lopen en daar gingen we, een van de meisjes die we tegen kwamen zei, je kan ook deze nemen en dan naar links, dus dat deden we. Misschien voel je het aankomen en inderdaad we verdwaalde als een gek! Ook een beetje onze eigen schuld want er kwam weer zo’n verkoopman naast ons lopen, die door had dat we de weg niet meer wisten en de groep kwijt waren en opeens zei volg mij ik weet waar de groep is. 

Wij zo van hoe kan dat dan…en dachten nee doe maar niet maar toch doen want hij bleef aandringen dat hij het echt wist en wij wisten verder ook echt niet waar we waren. Achter hem aanlopen in de hoop iets herkenbaars te zien maar nee niks en opeens stopt die man, zijn we bij zijn boetiekje!!!

Wij echt heel boos! En een beetje wanhopig aan het worden want daar stonden we in the middle of nowhere 5 voor half  nog 5 minuten… Heel boos op die man, uiteindelijk heeft hij ons wel weer naar een grotere weg geleid maar niet een die ons bekend voor kwam. Om 5 over half 6 begonnen we toch echt stressig heen en weer te lopen als ze maar niet weg gaan riep ik nog! Zegt ze opeens misschien kan ik iemand bellen, ik zo van wow je hebt gewoon een telefoon haha zeg dat dan eerder! Dus wij bellen!!! Ze zouden als het goed is op ons wachten. De naam gevraagd van waar we nou moesten verzamelen en toen weer op straat gevraagd. Uiteindelijk kwamen we superbezweet en helemaal kapot op tijd om te vertrekken aan. 

De busreis was iets minder lekker, het was heel warm en er was dus file dus het duurde wat langer. Wel heb ik nog wat foto’s gemaakt en dingen gefilmd, maar zat dus weer niet naast het raam dus tis niet super.

Heb wel 1 hele mooie foto gemaakt vind ik zelf! Mijn leukste tot nu toe:

FOTO 

Ben nog even heel kort in slaap gevallen en toen kwamen we aan.

Ik heb echt een heerlijke. leuke, niet te vergeten dag gehad. En vin de avond zouden we nog uit gaan dus alles was helemaal super.

Wanga

Helaas werd dat fijne gevoel op een rare manier (eerst nog licht) verstoord. Ik stapte de bus uit en had opeens een vreemd gevoel vlak bij me lies. Het deed op een rare manier pijn en ik liep met al mijn spullen in mijn hand met mijn benen wijder dan normaal omdat het zo raar voelde, naar in de hoop mijn gemaakte deur, want het was zaterdag de grote dag waarop ik een deur zou hebben die het zou doen. Bij de deur aangekomen zag het er precies hetzelfde uit als hoe ik het achter had gelaten…open en kapot=( maar oke op dat moment was ik daar even niet mee bezig. Ik ging naar binnen legde al mijn spullen snel op bed, om te kijken wat er zat. Het leek een beetje op een lichte kleine schaafwond, alsof je broek schuurt ofzo, ik dacht wat raar want ik heb er niks van gevoeld.

Ik ben een beetje histyrisch over die wormpjes dus ging gelijk langs bij twee meiden die dat al gehad hebben om het te laten zien, die zeiden dat het er niet hetzelfde uitzag. Dat ik beter gewoon even kon gaan douchen en afwachten dus dat deed ik maar. Na het douchen was het groter en pijnlijker geworden. Ik kon nu niet eens meer normaal lopen zeg maar, liep zowat in een grote tweede positie met mijn benen uitgedraaid en kon ook niet meer gaan zitten zo’n pijn deed het.

Het was etenstijd, dus ik naar de eetzaal. Maar het ging echt niet, gewacht op 1 van de meiden die wat meer weet van wondjes want de dokter was er dus niet!! Dat was echt ontzettend balen want het deed op zo’n rare manier echt verschrikkelijk pijn, en het werd steeds erger en erger. 

Het is natuurlijk ook een ontzettend nare plek.

Ze kon niks herkennen maar zag wel dat het er niet normaal en goed uitzag. We vroegen een vrouw uit de keuken om er even naar te kijken en die wist wat het was.

Het is echt een idioot beest! Het heet in het wolof iets van Wang/ Wanga. Het is een beest wat op je plast, (heb je niet door) en dat laat een soort brandwond achter. Dat gevoel kon ik wel plaatsen het zag er ook wel een beetje uit als een brandwond. Werd steeds groter! Echt heel naar het was het gevoel alsof ik een splinter of naald in mezelf doordruk van binnenuit… en dan dat op een brandwond, een plek die dus supergevoelig is, een beetje prikt en brand! Het was gewoon onbeschrijfelijk pijnlijk. Adama, de vrouw uit de keuken, zei dat ik alles uit moest doen, broek en ondergoed en alleen een doek om met olie op de wond dat was wat ik eraan kon doen! Nou dat hielp dus niet tegen de pijn een beetje olie. Toen kwam iemand anders nog met het briljante idee om het te koelen met een ijsklontje klinkt logisch maar toen ging ik helemaal kapot van de pijn. Daar zat ik in de keuken met een doek om mijn benen, veel pijn, kreeg geen hap meer naar binnen, kon niet normaal lopen, geen dokter waar ik echt van baalde! en geen laptop. Die had ik namelijk in de kluis gelegd omdat we naar Dakar gingen en de man van de kluis is dus in Dakar gebleven

Dat was ook balen want nu had ik het hele weekend geen computer. En daar ging mijn avondje uit. Ik wist niet hoe snel ik bij me huisje moest komen om daar vervolgens wanhopig en machteloos op bed te gaan liggen wachtend totdat ik eindelijk kon slapen. 

Was geen fijn eind van een leuke dag. Serieus wat een rotbeesten, wie verzint zo iets zeg! Is toch te vies voor woorden! Een beest wat ongemerkt op je plast waar je vervolgens ontzettend veel last van hebt en wat waarschijnlijk 3 dagen gaat duren. 3 dagen pijn door een insect!!!

En er schijnen er dus heel veel te zijn in deze tijd van het jaar!

De dieren hier zijn voor mij serieus het grootste nadeel!!! Serieus hoe verzin je het van die idiote dieren!

Doei doei

Maandag week 3

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 3 on augustus 26, 2008 by susaninsenegal

Ik had een beetje een rotdag vandaag…kan he in 6 weken, weet ik maar het voelt wel niet zo makkelijk. Ik kan natuurlijk niet in de roze wolk blijven leven van het gaat goed met mijn schenen, dat kan niet opeens goed gaan, het is gewoon je kop in het zand steken en doorgaan. Ga ik ook wel weer, ik moet wel…maar vandaag kon het even niet. Ik kon de knop niet omdraaien, de pijn was te groot om het te negeren, er doorheen te dansen en gewoon door te gaan. Dus ik ben bij Germaine iets eerder gestopt na al rustig aan gedaan te hebben, dus dat was echt een baalmoment.


ceri moeilijk, onduidelijk, veel sprongen, sabba, uit noorden, lachen is specifiek iets voor sabba, 

werken in groepjes, bodyjam, klassiek doorgenomen, leuk corrigeren, naam en thema en zin

geschiedenis van de school met helmund, boek wil ik, eten rijst kon niet meer naar binnen krijgen, mango heerlijk hier, deur,  was gedaan, 

word vervolgd

 

Ben ik een eenling? Ik weet het niet…ik weet wel dat ik het hier echt fijn vind om gewoon even alleen te zijn. Ik ben vandaag (maandag week 3) vroeg naar me kamer gegaan eigenlijk gelijk na het eten. Heb de kamer schoongemaakt, me kast geordend, me schenen gemasseerd en ben muziek aan het luisteren. Ik heb de momenten alleen gewoon nodig… zit hier toch 6 weken met die mensen op  elkaar gepropt, dans meer dan 7uur per dag met ze, eet met ze en heb dan niet echt behoefte ook iedere avond nog samen te zijn. Ookal kan dat wel gezellig zijn, maar ik voel dat ik mijn rust moet nemen, en me moet blijven focussen. Ik ben hier om de techniek van Germaine zo goed mogelijk te leren en in mijn lijf te krijgen, en met mijn blessure moet ik extra alert en rustig aan doen in mijn vrije tijd toch?? Magoed dus nu proberen te ontspannen na weer een zware dag. Want dat zijn het toch wel. Wel hele leuke dagen maar gewoon wel intensief. De lessen zijn altijd best pittig, qua energie, wel goed opgebouwd en daardoor is het ook lekker, maar door de warmte toch soms vermoeiend, wat je pas merkt als de les klaar is eigenlijk Dat heb ik ook met de pijn. Op een goede dag word de pijn pas echt niet meer te doen, als de les klaar is.. Alsof ik het dan weer toelaat. Dat zal ook wel zo zijn, eigenlijk wil ik het helemaal niet toelaten, maar het zal wel moeten, het is er gewoon. Ik moet wel zeggen dat ik best trots ben op wat ik al gedaan heb, bijna ongelofelijk, heb namelijk toch wel echt altijd pijn en dan slik ik al ontzettend veel pijnstillers maargoed. 

Dag 2 dinsdag

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 1 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Les Germaine 

We moesten ons voorstellen, met naam en wat je doet dus mijn opleiding en wat je stijl is. Ik vertelde dat ik nog op zoek ben naar wat nou echt mijn dansstijl is en dat het waarschijnlijk een mix is van veel invloeden en dat dat dan Susan word. Het voorstellen moest je afsluiten met je handtekening in dans, met 3 bewegingen die laten zien wie je bent.

Dat vond ik wel lastig en ik vind dat de bewegingen die ik deed mezelf niet goed genoeg presenteren, dus daar moet ik nog aan werken. Ik denk dat ik de bewegingen ook nog niet kan vinden omdat ik nog niet precies weet wie ik ben in dans.

le par le tero, dat zijn side steps, dus eigelijk step touch en dan 2 keer in dezelfde richting

Hier heb je veel variaties op

claire du lune = the moon is shining = moonshine –> spring naar de tweede positie parallel armen op heupen en 4 keer rond met een accent in de 1e hoek achter

**“Voor de komende drie uur ben ik de mooiste vrouw in je leven en kijk je naar mij” = Germaine

Ik vind Germaine ook echt een hele mooie vrouw. Ze heeft zo’n sterke zelfverzekerde uitstraling, helemaal als ze danst en lesgeeft. Ze heeft zoveel expressie in haar lijf en lichaam, en vooral in haar gezicht! Ze vertelt hele verhalen met 1 sterke blik van haar!

Les van Patrick

*vibratie

*werken met je spine en borstbeen

*dialoog met de vloer

  kan op 4 manieren: platte voet, op je teen aantikken, je hiel aantikken, 

  de buitenste zijkanten van je voet

*in Afrikaanse dans zijn er een paar basisbewegingen en daar zijn veel variaties op

*in de les ong half uur gelopen ik was de muziek

*lopen is vaak terugkomend

*je kan op verschillende plekken het accent leggen: je borst of heupen

*bij germaine haar stijl is het equal dus ze zijn allebei even sterk er is geen accent

*Patrick komt heel rustig maar toch met energie over

*een stijl waar zelfverzekerdheid in de uitstraling zit vind ik fijn

*veel borst bewegingen

*rustig houden niet teveel pushen juist op een relaxte manier werken

**Vibration, relaxation, snelle bewegingen, je moet erin kunnen ontspannen 

In de les hebben we langer dan een half uur achter elkaar alleen maar op de plek gelopen met een lichte beweging in de rug, the spine. De muzikanten bleven ook continu doorspelen en in plaats van dat het vermoeiend was, wat het achteraf trouwens wel was maar op dat moment niet, gaf het energie.

Ik moest er even in komen, stond vooraan dus keek uit op het landschap en niet op andere die ook bezig waren, wat ik heel fijn vond, want zo kon ik me lekker concentreren op mezelf, op mijn lichaam, hoe het voelt, hoe het reageert en veranderde gedurende de tijd verliep.

Het lekkere was dat ik na een tijdje voor mijn gevoel niet meer aan het lopen was op de muziek maar meer de muziek was, en niet de beweging deed maar de beweging was. Dit klinkt heel raar maar voelt heel lekker, en onvergetelijk! Ik hoop dat ik dit soort momenten vaker ga beleven hier want dit is een van de dingen waarom ik dans, dit is dans, en plezier in dans! En dat ben ik heel lang kwijt geweest.

Ik krijg het gevoel dat ik dat hier terug zou kunnen vinden.

Zondag 24 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Toen ik wakker werd voelde ik me wel uitgeslapen maar was het pas kwart over 9…dus echt uitgeslapen heb ik niet. Wel heb ik het ontbijt gemist maar ik had al aan een meisje gevraagd of ze het stuk fruit voor me mee wou nemen en dat had ze gedaan dus dat is super! Het was een banaan, die ik hier wel lust.

Ik ben opgestaan en de was gaan doen. Eerst gesorteerd want ik heb zoveel! En ben toen begonnen met de broeken, 8 broeken! Ik wou ze eigenlijk ook wegbrengen bij de vrouwen het is 400 voor 1 broek en 650 is 1 euro, is dat nou duur voor wassen? Ik weet het niet, het is wel lui gedrag om dat te doen, dus ik besloot het zelf te doen. Wel zijn al die zandvlekken er echt lastig/ niet uit te krijgen…

Maarja het wassen van mijn broeken duurde best wel lang vooral het uitknijpen ervan! Ik voelde een paar druppels dus dat was balen dus ik besloot mijn was binnen te hangen, maar dat was toch niet zo’n goed idee want het drupte als een gek. Het bleef toch droog dus heb ik uiteindelijk mijn broeken wel buiten gehangen. Nu hangen ze trouwens weer binnen want het is aan het donderen en het is echt wachten op een grote onweer en regenbui zegmaar dus heb ze maar weer binnen gehaald. Zo blijf je bezig op je vrije zondag toch.

Het is nu half 4 en ik ben een beetje lui/moe vandaag. Lekker alleen op mijn kamer dit aan het tikken, beetje slapen af en toe en gewoon hangen. En wachten totdat er mensen online komen. Wat heel erg balen is is dat ik weer ontzettend diarree heb =( zal toch niet van het heerlijke eten van gister komen? Een ander meisje die mee was had spaghetti en patat gegeten en die heeft het ook…misschien ligt het aan de patat..was een beetje vettige, mar niet overdreven… dat mijn maag dat niet meer aan kan omdat het alleen witte rijst eet??? Het was het wel waard, maar de buikkrampen enzo zijn niet heel fijn zegmaar…=( Verder doe ik rustig aan vandaag voorbereiden op weer een drukke intensieve week, al weer week 3 het gaat inderdaad snel.

Wel merk ik dat er echt iets gebeurt in mijn lichaam, dat de dans al wel binnen komt. En dat voelt goed. Ik vind het echt een fijne stijl, waar ik en me lijf zich in kunnen vinden. Misschien toch het Afrikaanse bloed, wat ook meehelpt? Ik heb in ieder geval geen zin in een klassieke les waar alles weer opgestrekt en netjes moet enzo. In de stijl hier voel ik veel meer vrijheid in dans!

Zaterdag 23 augustus

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, week 2 on augustus 24, 2008 by susaninsenegal

Ik heb echt een heerlijke avond gehad! De rest van de dag vertel ik later nu eerst de ontzettend gezellige, ontspannen avond. Het is nu 12 uur van deze zaterdagavond en ik lig voldaan in mijn bedje! Ik ben vanavond met 4 andere meiden naar het dorpje Toubab Ddialaw geweest om wat te eten.

We vertrokken rond half 7, het was wel een stukje lopen denk 20 minuten maar wel een stuk met veel te zien! 

Wat een beetje stom en zonde was is dat ik speciaal me sd kaartje geleegd had zodat ik foto’s kon maken maar ik vervolgens me kaartje thuis laat liggen en alleen me camera meeneem…dus kon geen foto’s maken=( maar gelukkig 1 van de meiden wel, dus kan ik ze daar waarschijnlijk van krijgen!

Het is wel echt een arm dorp, dat was ook wel heel indrukwekkend. Kan ik eigenlijk ook niet zo goed beschrijven het raakt gewoon als je het ziet. 

Wat me ook ontzettend raakte waren de kinderen op straat, het waren er zoveel, sommige waren nog zo klein, en zo lief en enthousiast om ons te zien. Ze hebben zo weinig, en waren zo blij dat ik even met ze handjeklap speelde! De ogen van de meisjes straalden.

Dat is bijna niet meer te geloven als je naar onze maatschappij kijkt, waar het voor een kind verschrikkelijk is als het niet de nieuwste computer krijgt, en hier hebben ze helemaal niks, alleen hele simpele dingen als bijvoorbeeld een bal en de handjeklap spelletjes. Ik kan daar niet over uit hoe groot dat verschil is en dat er gewoon niks aan gedaan word. Van sommige kids hebben we foto’s mogen maken, en ze zijn echt mooi geworden, echt met een gevoel in de foto. Mooi om op te hangen in mijn kamer denk ik! Net als dat schilderij wat ik heb met drie kinderen spelend met een stukje draad. Dat komt echt binnen en raakt me gewoon, deze foto’s hebben dat nog meer omdat ik het ook met eigen ogen gezien heb. Ik heb heel veel pennen meegenomen zodat ik die kon uitdelen, maar er zijn twee nadelen..op de een of andere manier zijn ze opeens bijna allemaal leeg =( en volgens mij is het wel moeilijk iets te geven aan die kinderen omdat er zoveel zijn. Ik kan me voorstellen dat het ook heel oneerlijk word als mijn pennen op zijn want ik heb niet genoeg voor het hele dorp en dan krijgt het ene kind wel en het andere kind niet…dat kan ook niet. Dus ik weet niet zo goed wat ik daar mee moet doen? Tips??? Ik wil wel graag wat doen voor de kinderen…al is het maar iets heel kleins.

Op het eerste stuk onderweg was geen straat, maar zand met stenen en heuveltjes en plassen water.., tweede stuk kwam een soort van straat. En toen ging het weer over in geen straat. Er ligt heel veel afval rond de straten, er is denk ik niemand die ie taak op zich neemt ofzo. Ik begrijp dat niet zo goed eigenlijk, waar is de gemeente of het hoofd van het dorp of de president van het land ofzo. Er moet toch wel iemand zijn die iets voor deze mensen kan betekenen??? Die dingen als afval en normale huizen kan verzorgen, als dat gebeurt komen er toch ook weer veel banen bij dus het is toch een win win situatie als er iets aan gebeurt of ben ik naïef bezig nu? Ik kan het gewoon niet begrijpen en heb echt met de mensen te doen.

Alle mensen zitten buiten, en het lijkt alsof ze een soort van buiten leven, er zijn veel onafgemaakte huizen, van die huizen die eigenlijk nog niet klaar zijn en goed in elkaar zitten maar waar wel mensen wonen. Ook lopen er ontzettend veel wilde geiten, honden en katten. De zee is wel echt iets moois, het geeft een soort van rust op de achtergrond van al de ‘wanhoop’ als ik het zo mag noemen…

Je ziet in de verte Dakar liggen, waar ik waarschijnlijk volgende week heen ga! Ik ben benieuwd hoe het daar is, de jongens die we tegen kwamen in het restaurant waar we zijn gaan eten zeiden dat dat wel echt een stad is. Waar je als je er voor de eerste keer bent een beetje overdonderd kan raken. En beroofd en opgelicht, opgelicht door bijvoorbeeld taxichauffeurs en winkeliers die je belachelijke prijzen proberen te laten betalen. De jongen uit het restaurant zei ook dat je eigenlijk echt de plaatselijke taal zou moeten kennen en daar wat in zeggen want dan hebben ze gelijk meer respect en is het een hele andere wereld en is het veel beter te doen. Maar goed ik ben benieuwd.

Na het arme gedeelte gezien te hebben kwamen we bij het echt arme gedeelte waar we ook geen foto’s van gemaakt hebben want dat voelde te ongepast.

En toen opeens ietsjes verder een hotel waar we besloten te eten. Lopend door de poort/ingang van het hotel was het echt even een knop omdraaien. Een minuut geleden zie je armoede en een hard leven en een minuut later sta je in een ontzettend mooi gebouw wat een goed hotel is. Dat de contrasten zo groot kunnen zijn op zo’n klein stukje is echt heftig.

Het was wel echt een mooi hotelletje, we zochten een plekje en kozen voor een plek met uitzicht over de zee. Weer zo’n onbeschrijfelijk uitzicht. Je eet boven op een soort van bergje en onderaan de berg zie je de zee en daar kijk je over uit terwijl je een lekkere cola dringt en aan het uitkiezen bent wat voor’n lekkers je gaat eten met een zeewindje erbij waardoor het lekker koel is, echt mooi! 

Dat eten daar had ik echt zin in, heb natuurlijk al best wel lang voor mezelf niet echt lekker gegeten. En dat is toch best belangrijk, kunnen genieten van eten. Het is wel zo aan de ene kant dat ik niet moet zeuren, omdat de mensen in het dorp bijna geen eten hebben…dat is ook wel erg in dat opzicht zou ik ook heel erg verwend zijn eigenlijk, maar ik ben ook wat anders gewend…ik weet niet een beetje moeilijk vind ik dat. 

Maar het lekker eten mis ik dus wel…en zoals sommige mensen weten kan ik best sago worden als ik honger/ trek heb en niks lekkers kan eten..maar dat valt hier nog wel mee, ik word er niet echt sago van ofzo, tis gewoon zo, maar nu ik in het restaurant zat wist ik wel dat ik het echt mis, een lekker stukje vlees, kip, pizza, patatjes en kip tandori ofzo.

Achter ons zaten wat Amerikaanse leuke mensen waar we mee aan de praat raakte, ze doen hier al 2 jaar ontwikkelingswerk dus dat is wel heel goed, ze waren ook heel aardig en hebben een beetje geholpen met de kaart. Die was in het Frans en met mijn boekje kwam ik ook niet ver. Ze hadden pizza, spaghetti, vlees, vis van alles. Ik wist van te voren al ik ga voor het vlees!

Maar ik begreep de kaart niet zo goed, wat ik wel begreep waren de merguez worstjes, dus ik dacht laat ik veilig doen en ik neem dat, want dat zal ik waarschijnlijk wel lusten. De andere namen spaghetti, pizza en vis, en allemaal hadden we zin in patat en bestelde een bordje erbij met natuurlijk mayonaise!!!! Zo wat waren wij blij zeg, het was echt niet te geloven zoals we daar zaten te genieten van alleen nog het idee van het eten, want toen was het er nog niet eens, ik had er echt zin in! 

In het restaurant werkte een man die al de hele tijd een beetje naar me keek zegmaar, en opeens ging hij naast me zitten en pakte mijn hand. Nou ik ben iemand die zoiets heeft van rot op en blijf van me af! Maar een van de meisjes aan tafel zei dat hij haar net ook had aangeraakt en dingen had gedaan waardoor ze nu minder pijn had op plekken waar ze last had dus ik had zoiets van oke me hand dat kan nog, dus liet het toe. Het was ook wel lekker wat hij deed heel ontspannend. Het andere meisje had al gevraagd waarom hij het doet, wat hij ervoor terug wil zegmaar, maar hij zei ik hoef er niks voor terug, ik zie je en doe het even, Hij doet in het hotel ook langere massages enzo… Daarna ging hij naar me nek en vroeg hij of ik daar last van heb en dat was zo raar want dat weet bijna niemand maar heb de afgelopen dagen echt last gehad van inderdaad me nek! Dus ik dacht ow oke…maar ja iedereen heeft wel eens last van zijn nek dus was een beetje sceptisch zo noem je dat toch?

Toen legde hij zijn hand in me nek, een beetje masserend enz en zei dat ik ook last heb van me lies, en dat klopte ook gewoon. Hij legde ook daar zijn handen, wat wel even raar was, want dat is wel een intieme plek! Maar dat meisje zei dat het wel oke was, dat hij dat ook bij haar deed en dat t echt hielp dat ik moest proberen te ontspannen. Haha dus ik me proberen te ontspannen, terwijl hij van alles en nog wat deed. Ook ging hij naar me kuiten en zoals iedereen wel weet heb ik daar natuurlijk veel pijn. Ik begreep niet hoe hij die plekjes kon vinden want ik had nog geen woord met hem uitgewisseld.

Vond het wel echt eng en onbegrijpelijk hoe hij dat dan kon zien, ik vroeg ook hoe hij dat weet en hij zei ik weet het gewoon. Ik zo ow hij weet t gewoon, hoe kan dat nou!?

En toen kwam het eten eraan, dus hij stopte, en ik voelde me zo raar… Echt raar want de spanning in me lies was helemaal weg, me nek was een stuk minder verkrampt en ik voelde me een stuk lichter en ontzettend ontspannen. Ook me kuiten waren er gewoon in plaats van ontzettend aanwezig in me lijf door de pijn.. Alles voelde rustig. Dat ontspannen gevoel was geweldig! Dat maak ik niet zo vaak mee, ben altijd wel soort van licht gestrest eigenlijk wat ook in mijn lijf terug te vinden en voelen is, dus ik wist echt niet wat ik ervaarde aan rust gevoel! Ik zat echt relaxed met mijn liesen die gewoon zijn in plaats van heel gespannen voelen. Ik was wel een beetje misselijk maar dat ging al snel weer over. Maar ik kon er niet over uit wat er nou net gebeurt was.

De meiden aan tafel zeiden dat hij een reiki man is. Ik heb daar nog nooit van gehoord, dus ga daar even informatie over opzoeken, het is iets met energie ofzo… Maar het voelde echt als iets magisch. Als je dit leest denk je echt Susan is lekker zweverig aan het doen daar, maar dat is misschien ook zo, ik weet het namelijk niet, wat hij deed, en wat er gebeurde. Dat vind ik wel echt eng en onvatbaar. Wil het graag begrijpen want het gaf zo’n verlichtend gevoel.

Maar even naar het eten:

De patatjes en mijn worstje zagen er heerlijk uit en waren ook echt ontzettend lekker. Het was echt genieten, want had zo lang niet zo lekker en ontspannen gegeten! Als ik thuis kom wil ik weer lekker bij de griek eten enz!! Jullie mogen alvast reserveren =)

Na het eten ging de reiki man verder met een van de andere, hij vroeg haar mee te gaan van de tafel, maar ze wou niet alleen wat ik wel begrijp dus ging ik met haar mee. Nadat ze geweest was zei hij dat ik nog een keer bij hem moest komen zitten. Hij deed wat dingen met me rug, gaf me een stretch die ik de afgelopen week heb gezocht maar niet kon voelen, me heupen, liesen en mijn nek, hij ging niet meer naar me schenen maar ik had ook niet het gevoel dat dat nu moest. Hij is best wel even met me bezig geweest. 

Zo eng dat hij precies de juiste plekjes weet te vinden en dat gelijk in 1 keer, het is niet dat hij zoekend een plek ontdekt, hij gaat er gewoon in een keer uit het niets heen! Daarna voelde ik me heerlijk, echt bevrijd van iets… Zo vreemd en ik kan er gewoon niet over uit hoe raar t allemaal was, echt apart en een beetje wennen want hij kwam wel op intieme plekjes maar het gevoel daarna was het ongemakkelijke en de twijfel waard. We hebben hem bedankt en het was gratis maar aan het eind van de avond hebben we hem in zijn handen wat fooi gegeven, want je weet niet wat er met de algemene fooienpot gebeurt.

Verder hebben we echt heerlijk gegeten, lekker ontspannen en veel gelachen, ik vond het een  geslaagde gezellig avond. Het teruglopen in het donker was wel een avontuur, want ze hebben daar geen lantarens dus het was gewoon lopen door een zwart gat op een onvoorspelbare weg, met stenen die niet liggen zoals je denkt dat ze liggen. En ik moest natuurlijk weer zeggen: je kan hier echt hard vallen, en ja hoor echt weer iets voor mij daar ging ik. Ik kon mezelf gelukkig wel goed opvangen en had me niet bezeerd, de andere lagen helemaal dubbel!

Aangekomen bij het centrum heb ik nog even buiten gezeten, mijn lakens opgehaald en ben ik naar bed gegaan. Mijn muggenbulten doen echt pijn, eerst jeuken ze heel echt heel erg, dan worden het lelijke wondjes die open zijn maar nog steeds jeuken. Als ik er dan spul op doe prikt het als een gek, en daarna worden het wondjes die pijn doen. Ze eindigen helaas in een lelijk litteken dus daar ben ik niet zo blij mee!

Nu ga ik heerlijk slapen, zonder morgen wakker te hoeven worden van een huisgenoot, dat vind ik echt super fijn. Ik denk dat ik het ontbijt een keer oversla, kan wel een dagje zonder stokbrood eet ik gewoon mijn laatste milkybreak. Dat is wel balen mijn voorraad begint nu echt uit te dunnen! Maar ik ben er wel echt ontzettend blij mee geweest!!! Echt super ook die snoepjes, en al die crackers echt een uitkomst aangezien ik niet zo veel eet hier. Jammer dat ik niet nog meer kon meenemen. Maar ga even kijken wat ik ergens in Dakar zou kunnen kopen of bij het kleine winkeltje waar ik cola haal. Nu proberen uit te slapen en dan morgen eindelijk de was doen, want dat heb ik nu echt lang uit gesteld en misschien naar het strand als het mooi weer is.

Weltruste kus van mij

Maandag dag 1

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal, Week 1 on augustus 21, 2008 by susaninsenegal

Ik heb nu pas tijd om te schrijven over dag 1 de maandag, nu is woensdagavond week2, heel chagrijnig ga ik schrijven over dag 1 omdat dat een leuke dag was en me dat misschien wat minder sago maakt. Waarom ik sago ben? vraag ik mezelf ook een beetje af maar dat komt waarschijnlijk dus te staan onder het kopje woensdag week2. 

 

Maandag de 1e dag, ik had verwacht dat we de eerste dag vrij zouden krijgen en pas dinsdag of woensdag zouden beginnen met de training, maar dat was verkeerd gedacht. We kwamen midden in de nacht aan, gingen ontzettend laat slapen maar beginnen wel gewoon om 10 uur met de 1e les!

Het was de les van Germaine. Waarin we veel basisbewegingen hebben geleerd en vaak uitgevoerd. Hoe ik me precies voelde enzo kan ik me niet meer terughalen, dus dat is wel jammer, maar ik was natuurlijk heel enthousiast en nieuwsgierig enzo. 

Dingen uit de les:

borst   = sun

billen  = moon

pelvis  = stars

geen spaghetti armen, altijd een beetje aangespannen

armen zijn aan de zijkant, niet te ver van je lijf, palmen naar achter 

ze houd van perfectie en precisie, dat vind ik heel fijn

“het leuk vinden is goed, maar niet gelijk alle dingen vergeten die ik heb gezegd”

dus = alor

we krijgen verschillende stijlen Afrikaans, namelijk traditionele Afrikaanse dans mede uit de Ivoorkust. dans uit de bossen, Senegalese west-Afrikaanse dansen, en contemporary moderne Afrikaanse dans

lopen is dans

Maak je loopje eleganter en overdrijf het iets, met je hoofd, armen en lijf


Lopen is dans!

We moesten lopen en uitstralen dat je trots bent op jezelf, en dat ook echt zijn.

Ik denk dat deze dans’stijl’ heel goed is voor mijn zelfvertrouwen en een meer zelfverzekerde uitstraling. Germaine vertelt in een les zo ontzettend veel nuttige en interessante dingen, zo vertelt ze hoe belangrijk lopen is en dat dat dans is, dat je vanuit de manier van lopen van iemand zoveel kan opmaken.

In de middag hadden we een les van Patrick d’Acogny. Het was een zware les voor mijn schenen voor een 1e dag, veel stappen en stampen. Ik had een beetje het gevoel dat het allemaal heel lekker kan voelen wat we deden, maar dat ik mezelf onbewust een beetje tegenhield en niet liet gaan. Achteraf gezien klopt dit ook heel erg! Ik was best wel veel aan het denken in de les en een beetje aan het stuntelen met wat ritmes, maar dat kwam denk ik dus omdat ik het te graag goed wou doen en er dus over na dacht in plaats van de muziek te voelen, te vertrouwen, te dansen en te beleven.

Toen de les klaar was, iedereen helemaal bezweet en al kregen we 5 minuten de tijd schoenen aan te trekken want we gingen met Germaine een stuk lopen. Toen ik dat hoorde dacht ik echt wow dat ga ik niet trekken! We moesten in stilte naar een plek lopen die een van de mannen die er werkt ons wees. Germaine zelf ging met de auto omdat ze iets aan haar voet heeft. Het was wel een eind lopen zeg, denk 20 minuten misschien iets langer/ korter moeilijk in te schatten. We gingen naar de baobab boom. Het lopen ernaar toe duurde voor me gevoel best lang maar ook weer niet. Ik was best wel rustig om me heen aan ‘t kijken en ‘t was wel oke.

Hoe het precies ging toen we daar aankwamen weet ik niet meer, ik weet wel dat het een hele belevenis was. We kwamen aan bij een hele grote boom, alle tassen en flessen drinken moesten neergelegd worden en we keken eerst alleen maar naar de boom. 

Daarna maakten we een cirkel om de boom heen. Het had sterk iets mediterends. En vreemd genoeg kon ik er wel in meegaan. We ademden om de boom heen, raakte de boom aan, leunde ertegen, knuffelde zelfs de boom. Daarna gingen we nog naar andere bomen kijken, wel ook allemaal baobab bomen, maar in verschillende groottes. Het was echt een mooie plek, al die bomen en rust…

Ehm dit is echt niet fijn, ik schrijf over rust en alles en je zal zo bijna iets hebben van ow nee daar gaat ze weer maar de rust werd tijdens het schrijven opeens abrupt verstoord, door een spin!!! Esra zag hem bij haar bed, serieus dit was geen spinnetje maar een superspin. Esra is altijd een held in dat soort dingen , ze heeft wel haar principe dat ze liever geen dieren wil doden maar wil weghalen..is oke van mij hoeven ze niet per se dood maar wel echt weg of dood. Maar zelfs zij durfde deze spin niet weg te halen! Hij was te groot en ze dacht dat hij kon springen of bijten, dus we hebben uiteindelijk een afrikaanse jongen gevraagd of hij m wou weghalen. T was echt erg want hij was zo snel en sprong op haar bed en het duurde wel even voor hij weg was, ik natuurlijk helemaal gek en gillen ow echt serieus ik verlang op dat gebied naar Nederland waar er van die kleine rotoorwurmpjes zijn die ik eng kan vinden in plaats van wormen in je huid en spinnen net zo groot als de palm van je hand.

Nou de spin is nu weg, mijn bed een soort van opnieuw geinspecteerd en in de kamer zit nog een sprinkhaan, wat muggen, vliegen, een ander raar beest, en waarschijnlijk een aantal spinnen. Vind het even lastig om rustig te gaan slapen…wat is dit voor mij een nadeel zeg. Want even serieus ik snap ook niet waar ik nou zo bang voor ben, ze zijn veel kleiner dan ik (hier zijn de meeste beesten wel echt groot, maar toch kleiner dan ik), dus wat kan er gebeuren..zo probeer ik soms te relativeren maar het wil nog steeds niet helpen.

Maar goed, laat ik terug gaan naar de bomen en de RUST! Die voelde ik daar wel, we hebben veel gelopen en verschillende bomen gezien en aangeraakt. Alles in stilte. Ik werd er ook heel stil..en rustig van. Toen we klaar waren bleef dat ook wel zo totdat ik ging slapen. Verder heb ik nog veel meer gevoelens ervaren die dag, maar kom er nu niet echt bij dus ga er niet meer over schrijven.

Het was in ieder geval niet te geloven dat dit pas dag 1 was. Er waren al zoveel indrukken op me afgekomen.  

De kamer

Posted in Alles onder 1 venster, In Senegal on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

In de kamer staan 3 bedden. We slapen er met ze tweeen, omdat Irene is verhuisd naar een andere woning. Nu ik ziek ben lig ik overdag op het derde bed is wel lekker.

Van de kamer heb ik wel een soort van gezellige troep gemaakt zegmaar. Mensen die me kennen weten hoe dat is hihi. Wel ga ik als ik me wat beter voel iets meer ordenen is ook beter voor me roommate. De bedden zijn van hout, maar liggen beter dan ik dacht wel hard maar tis te doen. Om de bedden een witte klamboe, waar wel gaten in zitten, ik heb geproberd ze te dichten met pleisters maar die laten toch los. Er staat een houten tafeltje met twee krukjes, er zijn nachtkastjes met lampjes, 2 kleine plankjes in de muur, 2 ramen met gaas ervoor, maar ondanks het gaas weten de beesten toch heel goed binnen te komen…

En er is een kast waar ik wel gebruik van maak maar niet optimaal, ik heb mijn spullen eigelijk voor de meerderheid gewoon nog in de koffer liggen. Dat vind ik handiger en ik dacht dat het schoner zou zijn, maar zag vanochtend opeens een soort wormachtig iets in me tas, dus ik was wel een beetje aan het flippen. Heb hem helemaal zelf weggehaald, maar ben nu wel een beetje bangerig om met me handen in mijn tas te graaien…moet het wel gaan uitzoeken…echt balen hoor al die beesten, heb al zoveel spinnen in de kamer gehad en andere rare beesten!

Verder zo’n beetje het belangrijkste in de kamer zijn de twee ventilatoren!!! De stroom valt wel regelmatig uit dus dan is het hitte!!! Maar als ze dan weer aangaan is het wel weer even lekker.

Mooie Uitspraken

Posted in Alles onder 1 venster, Uitspraken on augustus 19, 2008 by susaninsenegal

Patrick Acogny

** “Vind de balance tussen water en vuur”

** “Whenever you get it really hot, keep your head cold”

** “There is no competition here”

** “Work around your pain not against it”

** “Contemporary is to ask quastions and challeging yourself”

** “It’s to easy to say it’s a repretation of life, it’s a answer of life”

** “Repetition is not doing it again and again, repetition is moving forward”

** “ The meaning that you give to a movement is the meaning you chose to give”

** “Think means listen to yourself”

** “By teaching you learn about yourself”

** “In any case there is a reaction of the floor, somethimes we forget this”

** “The sand is moving and dancing with you, it’s living and changing”

** “Just the way you stands tells a story about you”

** “You know that you’re standing because of your feet”

** “When you vibrate, it’s the world that vibrates”

** “Somethimes the movement is enough”

** “What you feel about the movement is a meaning”

** “How can you be creative in African dance, if you don’t know African dance”

** “Be awere of the grounding”

** “Any form of dance starts with the nature because we are a part of the nature”

** “Know where you’re coming from in order to know where you’re going”

** Over verschillende stijlen–> “It’s a language i can borrow”

** “Transform to create something (like vocobulary)”

** “Sensation of being here”

Germaine Acogny:

** “Het leuk vinden is goed, maar niet gelijk alle dingen vergeten die ik heb gezegt”

** “Geen spagetti armen”

** “Voor de komende drie uur ben ik de mooiste vrouw in je leven en kijk je naar mij” 

** “ To walk is to dance” 

** “I work with energy”

** “Dance like you walk”

** “Spine as the three”

** “You are you”

** “Give energy that fits your personality”

** “You can make a mistake, today i won’t kill you”

** “Today is Friday!”

** “If you don’t know where to go, look back were you came from”

** “Train at your own level”, accepteer waar je nu staat, dan kan je groeien

** “Life is vibration”

** “Essence of movement is vibration”

** “To dance is human” Judith Hannah